Go To  Home Page

ANG TALINO NG ISANG TAO
AYON SA DAMI NG KAALAMAN
HINDI SA TAAS NG PINAG-ARALAN
^_^
KUNG NAIS MONG BALIKAN ANG NAKARAAN
TINGNAN MO SARILI MO NGAYON YAN ANG EPEKTO NG IYONG NAKARAAN
KUNG NAIS MO MALAMAN KUNG ANO ANG IYONG MAGIGING BUKAS
TINGNAN MO SARILI MO NGAYON
NAKIKINITA MO NA KUNG ANO ANG IYONG MAGIGING BUKAS
^_^
HUWAG MO HUSGAHAN ANG KAPWA NG DAHIL LANG SA
KUNG ANO ANG NARINIG MO SA IBA
^_^
MABABASA MO ANG ISIPAN NG ISANG TAO
SA PAMAMAGITAN NG KILOS AT PAGSASALITA
^_^
DI BALENG WALANG TULOG
WAG LANG WALANG GISING
^_^
ALAM MO BA... ANG TAONG AYAW TUMANGAP NG PAGKATALO
AY ANG TAONG LAGING SUMISILIP NG KAMALIAN MO
^_^
ANG ATTITUDE KO NAKADEPENDE SA KUNG PAANO
MO AKO TRATUHIN
^_^
MINSAN.. ANG SIMPLENG PAYO MO SA IBA
IYON NAMAN ANG HINDI MO MAGAWA SA SARILI
^_^
HUWAG KANG MAKIKIPAGTALO KUNG SA REYALIDAD
HINDI MO MAGAWA SA SARILI ANG
IPINAGLALABAN MO

Friday, 24 June 2016

PAANO MAG TIPID



Marami  narin  akong  napagtanungan, mga  taong  sanay  sa  pagtitipid  at  ayon  sa  kanila  maraming  paraan  kung  paano  makakapagtipid.

Unang - una  kailangan  desidido  ka  daw  talagang  mag tipid,  kailangan  din  daw  na  marunong kang  mag budget  ng  lahat  ng  pangangailangan  sa  araw - araw  at  lagi  ang  dumaan  sa  mga lugar  na  nakakakita  ka  ng  mga  bagay  na  nakakatuksong  bilhin  dahil  isang  bagay  na makakasira  sa  plano  mong  magtipid.

Iwasan  din  ang  masyadong  magarbo  sa  mga  pagkain  at  matuto  tayong  maging  praktikal  sa  lahat  ng  bagay  kung  anong  meron  ka  pag tsagaan,  matuto  tayong  tangkilikin  ang  mga  bagay  kung  saan  tayo  makakamura  sa  mga  gadget  man  o  sa  mga  kasuotan.   Kung  makakaiwas  iwasan  muna  ang  mga  kaibigan  o  kabarkada  andiyan  kasi  ang  mga  happenings  kung  saan  mapapasubo  kayo  sa  gastusan,  sa pagkain,  inom,  pamasahe  at  marami  pang  mapagkakasunduan  ng  barkada  at  iwasan  din  ang  lahat  ng  mga  bagay  na  nakasanayan  sa  mga  nakalipas  na  mga  araw  tulad  ng  sugal,  tong-its,  bingo  at  softdrinks,  kung  dati  ay  di  ka  makakain  ng  walang  softdrinks  ngayong  kailangan  mong  mag  tipid  kailangan  matuto  ka  ng  kumain  ng  walang  softdrinks  at magtyaga  sa  tubig  nalang.  Kung  dati  ay  palalabas  ka  ng  bahay  ngayon  ay  matuto  ka  naring  huwag  lumabas  at  manahimik  sa  loob  ng  bahay  at  ibuhos  ang  lahat  ng  oras  sa  mga  gawaing  bahay.

Alam  nyo..  tama  at  totoo  ang  lahat  ng  ipinayo  nila  sa  akin.  Alam nyo  ba...?  Ginawa  ko  ang  lahat  ng  naipayo  sa  akin  tungkol  sa pagtitipid  at  totoo  po  ang  laki  ng  natipid  ko  sa  aking  pera  at  alam  po  ninyo..  ang  laki  din  ng  itinanda  ko  sa  itsura.

Biruin   ninyo  sa  loob  ng  isang  buwan  lang  na  hindi  ako  lumabas  ng  bahay  at  hindi  uminom  ng  softdrinks  sa  araw-araw,  hindi  sumasama   sa   mga  happenings  ng  barkada  at  umiwas  sa  inom  na  dati  kong  ginagawa,  at   hindi  na  rin  ako  bumibili  ng  medyo  mahal  pero  masasarap  at  masusustansyang  pagkain . Pagkatapos  ng  isang  buwan  napansin  ko  sa  salamin  ang  dami  ko  ng uban  sa  buhok,  at  nakita  ko  ang  pangangatawan  ko  lumiit,  pati  yung  buntot  ko  lumiit  din  kainis.

Kayo nalang po ang magtipid!
Taga  payo  nalang  din  ako.

Monday, 25 April 2016

RESUME NG PAGKATAO KO

WHO  AM  I

Naniniwala  ba  kayo  na  may  mga  taong  hindi  nila  kilala  ang  kanilang  sarili?

Ang  totoo  ay  wala,  walang  taong  hindi  nakakakilala  sa  kanilang  sarili,  ang  kailangan  lang  talaga  natin  ay  matuto  tayong  tumangap  ng  katotohanan.  Likas  lang  talaga  sa  tao  ang  hindi  tumatangap  ng  katotohanan.  Kahit  alam  nilang  sinungaling  sila  pero  ayaw  nilang  tangapin  na  sinungaling  silang  tao.

Eto  ang  resume  ng  aking  pagkatao.

Bilang  anak  sa  aking  ama..
Malapit  ako  sa  aking  ama,  lagi  kong  ka-kwentuhan  ang  aking  ama,  lagi  kong  kabiruan  ang  aking  ama,  hindi  ko  inaaway  ang  aking  ama  at  hinding - hindi  ko  pinagsa-salitaan  ng  masasakit  na  salita  ang  aking  ama,  mahal  ko  ang  aking  ama.

Bilang  anak  sa  aking  ina..
Madalas  ko  kabiruan  ang  aking  ina,  hindi ako  sumasagot  ng  pabalang  sa  aking  ina,  hindi  ko  rin  pinagsasalitaan  ng  masasakit  na  salita  ang  aking  ina,  inaamo  ko  ang  aking  ina  kung  siya'y  nagagalit  o  nagtatampo  sa  akin,  mahal  ko  ang  aking  ina.

Bilang  kapatid  sa  aking  mga  kapatid..
Bunso  akong  kapatid,  lima  ang  mga  kapatid  kong  babae,  apat  naman  kaming  mga  lalaki.  Kasundo  ko  ang  lahat  ng  kapatid  kong  babae,  ako  ang  madalas  na  nagpapatawa  sa  kanila,  kung  ako  ang  nakakaluwag  hindi  ko  sila  kayang  tiisin  at  hinding - hindi  ko  sila  kayang  pagdamutan,  hanggat  kaya  ko  magbigay,  nagbibigay  ako  sa  kanila  dahil  hindi  ko  rin  sila  kayang  nakikitang  umiiyak.  Lahat  ng  naibibigay  ko  sa  iba  kong  mga  kapatid  na  babae  hindi  ko  na  sinisingil  sa  kanila,  dumadating  man  ang  pagkakataon  na  hindi  naiiwasan  medyo  nagigipit  din  ako  minsan  at  nakakaramdam  ako  ng  pagtatampo  sa  kanila  pero  hindi  ko  nagagawang  magsalita  at  isumbat  sa  kanila  ang  ano  mang  mga  bagay  na  naibigay  ko  sa  kanila  noon.  Hindi  ko  ugali  ang  humingi  ng  tulong  sa  aking  mga  kapatid,  kahit  hanggang  ngayon  kapag  bumibisita  ako  sa  kanila  gipit  man  ako  hindi  ko  nagagawang  humingi  sa  kanila  kung  bigyan  ako  salamat,  kung  hindi  ok  naman,  hindi  nalang  ako  umiimik  o  magsasalita  magpapaalam  nalang  akong  uuwi,  pero  ang  hindi  nila  alam  habang  ako'y  naglalakad  papalayo  umiiyak  ako,  tumutulo  ang  aking  mga  luha  habang  akoy  naglalakad  dahil  hindi  ko  rin  maiwasan  kaawaan  ang  aking  sarili,  inaagapan  ko  nalang  agad  na  punasan  ang  aking  mga  luha  upang  walang  ibang  makakita.  Kung  minsan  hindi  rin  naiiwasan  kung  nakakaramdam  ako  ng  konting  galit  sa  aking  mga  kapatid  na  babae  sa  hindi  rin  naiiwasang  mga  dahilan  kahit  minsan  hindi  ko  nagagawang  sila'y  komprontahin,  sigawan  o  awayin,  dahil  ayokong  nagkakaroon  kami  ng  tampuhan.  Kahit  nasa  kanila  man  ang  kasalanan  hindi  ko  parin  sila  kayang  pagalitan  o  awayin  dahil  hindi  ako  ang  taong  mahilig  mang-away  ng  kapatid.  Hanggat  kaya  kong  tumahimik  tatahimik  ako  wag  lang  kaming  magkaroon  ng  samaan  ng  loob.  Hanggang  ngayon  ako  lang  sa  mga  lalaki  ang  hindi  nagpapakita  ng  galit  sa  mga  kapatid  kong  babae.  Kahit  alam  kong  may  kakayahan  at  may  karapatan  din  naman  akong  gawin  sa  kanila  lalo't  may  kanya-kanya  at  sarili  na  kaming  buhay,  lalo  pa't  hindi  naman  sa  kanila  nangagaling  ang  aming  kinabubuhay  kaya  kong  gawin  ang  lahat  sa  kanila  pero  hindi  naman  ako  katulad  ng  iba  kong  kapatid  na  lalaki.

Sa  aking  mga  kapatid  na  lalaki,  minsan  hindi  naiiwasang  nagkakagalit,  nagkakatampuhan  at  nagkakasagutan  din.  Pero  nararamdaman  ko  akong  bunso  ang  mas  malaki  at  may  malawak  na  pang uunawa  sa  kanila,  ako  ang  may  malawak  na  pananaw  sa  kanila,  ako  ang  mas  malalim  magsalita  sa  kanila.  Kahit  sumasama  ang  loob  ko  sa  kanila  ako  ang  laging  lumalapit  para  mawala  ang  aming  samaan  ng  loob,  kahit  kaya  ko  rin  namang  makipagtigasan  sa  kanila  pero  nangingibabaw  lagi  sa  akin  ang  pakikipagkaibigan.  Lahat  sila  malalakas  uminom  ng  alak  ako  lang  ang  mahinang  uminom.

Bilang  ama  sa  aking  mga  anak..
Matapang  ako  sa  aking  mga  anak,  mahigpit  ako  minsan  sa  aking  mga  anak,  nakakatikim  sa  akin  ang  aking  mga  anak  lalo  na  kung  nawawalan sila  ng disiplina  at  pag-galang  sa  kapatid  at  sa  kanilang  ina,  sa  bawat  maling  ginagawa  binibigyan  ko  sila  ng  parusa  depende  sa  kasalanang  ginagawa,  ngayong  malalaki  na  sila  konting  salita  ko  lang  takot  na  sila,  tuwing  kumakain  kami  ng  agahan,  tanghalian  o  hapunan  doon  ko  isinasabay  na  pangaralan  sila  dahil  sa  aking  paniniwala  sumasabay  ang  aking  mga  pangaral  sa  mga  pagkaing  pumapasok  sa  kanilang  katawan  at  nasisiguro  ko  na  ang  mga  pangaral  ko  lang  ang  tanging  naririnig  sa  oras  ng  kainan, malayo  sa  TV  o  sa  alin  mang  ingay  na  maaring  umagaw  sa  kanilang  attensyon.  Madalas  kong  sinasabi  sa  kanila  ang  tama  at  mali,  madalas  ko  silang  pangaralan  na  may  kasamang  pakonsyensya  pipilitin  kong  patuluin  ang  kanilang  luha  habang  nangangaral  ako  sa  kanila.  Pilit  kong  ipakita  sa  kanila  kung  anong  ugali  meron  ako  upang  ako  ang  magsilbing  halimbawa  sa  kanila.

Awa  ng  diyos  yung  bunso  ko  binata  na  rin  ngayon  hindi  mapigil  sa  pagpu - pusoy  aba  humihingi  pa  sa  akin  ng  pang  taya.  (wala  narin  ako  magawa) nakikita  kasi  sa  akin.

Bilang  isang  asawa..
Mahal  ko  ang  aking  asawa,  lahat  ng  parte  ng  pagmamahal  ibinibigay  ko  sa  kanya.  Hindi  ako  nakikipagtaasan  ng  pride  sa  kanya,  mapagmahal  akong  asawa,  kapag  akoy  nasa  impluwensya  ng  alak  lalo  akong  nagiging  sweet  sa  kanya,  nagpapatugtug  ako  ng  mga  mellow  music  at  pilit  ko  siyang  isinasayaw  ng  sweet.  Minsan  nagkakagalit  man  kami  pero  ako  ang  laging  umuunawa  sa  kanya  may  kasalanan  man  siya  o  wala  ako  ang  laging  sumusuyo  sa  kanya,  hindi - hindi  ko  siya  kayang  saktan,  sigawan  o  pagbuhatan  ng  kamay  dahil  hindi  ko  siya  kayang  nakikitang  umiiyak  at  lalong  hindi-hindi  ko  siya  kayang  iwan  o  hiwalayan  para  lamang  sumama  sa  iba.  Minsan  hindi  man  maiwasan  dahil  lalaki  din  ako  nagkakagusto  din  ako  sa  iba  pero  hanggang  doon  lang  dahil  hindi  ko  siya  kayang  ipagpalit  sa  iba.  Lahat  ng  perang  kinikita  ko  sa  aking  pagtatrabaho  iniintriga  ko  sa  kanya  (noon  iyon),  minsan  kasi  mahigpit  humawak  ng  pera  ang  aking  asawa  kaya  natuto  narin  ako  magtago  ng  pang  tong - it,  isang  daan  lang  naman  kung  medyo  malaki - laki  ang  naiintriga  ko  sa  kanya  malaki  na  yung  dalawang  daan  iba  pa  yung  legal  na  pag - hingi  ko  sa  kanya  pang  laro.  he he he

Bilang  ako  sa  mga  taong  aking  nasa  paligid..

Pala-kaibigan  ako,  minsan  masaya  din  akong  kausap  dahil  yan  ang  alam  kong  kailangan  para  mapalapit  akong  lalo  sa  aking  mga  kaibigan.  Hindi  ako  mahilig  makipag-away  dahil  ang  laging  nasa  isipan  ko  "dapat  kaibigan  ang  hanapin  hindi  kaaway".  Mahalaga  sa  akin  yan  dahil  walang  taong  magpa-plano  sa  iyo  ng  masama.  Mahilig  akong  magkomento  minsan  sa  mga  taong  nakikita  kong  nakakagawa  ng  mali  sa  kapwa.  Kadalasan  may  mga  nagsasabi  sa  akin  na  masakit  daw  ako  magsalita  pero  sa  totoo  lang  hindi  naman  talaga  ako  masakit  magsalita  ang  katotohanan  lang  ang  masakit.  Prangka  kasi  akong  tao  alam  naman  natin  na  minsan  masakit  tangapin  ang  katotohanan  at  masakit  makarinig  ng  katotohanan.  Prangka  akong  magsalita  in  a  nice  way,  hindi  ako  mahilig  magsalita  ng  paligoy-ligoy  kung  nakita  kong  may  nagawa  kang  mali  magsasalita  ako  ng  deretsahan  sa  tao  kung  kinakailangan  akong  magsalita  pero  kung  wala  hindi  ako  nagsasalita  dahil  alam  ko  rin  naman  manahimik,  alam  ko  kung  kaylan  ako  pwedeng  magsalita,  alam  ko  rin  naman  kung  saan  ako  lulugar.

Hindi  ako  mahilig  humingi  ng  tulong  lalo  na  sa  ibang  tao,  madali  akong  masaktan  kung  hindi  ako  natutulungan  kahit  alam  kong  kaya  naman  akong  tulungan  pero  ni  minsan  hindi  ako  marunong  magtanim  ng  sama  ng  loob  sa  mga  taong  hindi  ako  natutulungan  dahil  alam  ko  naman  na  "HINDI  NILA  OBLIGASYON  NA  TULUNGAN  AKO".  Hindi  ako  katulad  ng  iba  na  kung  hindi  mo  natutulungan  ay  sila  pa  ang  may  ganang  magalit.

Hindi  ako  basta-basta  nagtitiwala  sa  tao,  binabasa  ko  munang  mabuti  ang  pagkatao  bago  ako  tuluyang  magtiwala.  Mahirap  ang  madaling  magtiwala  kahit  matagal  na  natin  silang  nakakasama  dahil  darating  ang  araw  sa  hindi  naiiwasang  pagkakataon  oras  na  magkaroon  kayo  ng  hindi  magandang  pagkakaunawaan  "MAGKAKAROON  SILA  NG  SANDATA  NA  IPANGLALABAN  SA  SA  AKIN".

Sa  paniniwala..
Hindi  ako  ang  taong  madaling  maniwala  sa  sabi-sabi  lang,  naniniwalang  totoo  kahit  hindi  napapatunayan.  Kahit  sa  religion  hindi  ako  naniniwala,  nakasulat  lang  at  sinabi  sa  bibliya  naniniwala  ng  totoo.
Karamihan  sa  mga  kasabihan  hindi  ko  pinapaniwalaan.  Madalas  kong  binabasag  ang  paniniwala  ng  aking  mga  nakakausap  pero  hindi  ko  sinasabihan  na  mali  ang  kanilang  mga  pahayag  o  paniniwala  upang  hindi  sila  makaramdam  ng  pagkapahiya.  Kung  malaman  ko  naman  na  ako  ang  may  mali  sa  mga  paniniwala  o  pahayag  hindi  ko  ugali  na  ipagpilitan  ang  alam  kong  mali.

Marunong  akong  tumangap  ng  pagkakamali,  kapag  nalaman  kong  may  mali  sa  aking  mga  paliwanag  o  paniniwala  tumatahimik  na  ako,  hindi  ko  hilig  ipagpilitan  ang  alam  kong  mali.  Kapag  nakagawa  ako  ng  hindi  maganda  sa  iba  humihingi  agad  ako  ng  sorry.

Mahilig  akong  mapag-isa,  likas  sa  akin  ang  mag-isip,  mababaw  lang  ang  aking  kaligayahan,  mas  nakakaramdam  ako  ng  kasiyahan  kung  umiinom  ng  red  horse  kahit  nag  iisa  kaysa  makipag  inuman  sa  labas  na  puro  kayabangan  lang  ang  aking  nakikita  at  naririnig.

Mahilig  akong  mamasyal  lalo  na  kung  nakamotor  pagala-gala  kahit  saan  makarating.

Sa  pakikipag-usap  sa  tao..
Mahilig  akong  makipagbigayan  ng  mga  kuro - kuro  o  opinion  sa  mga  bagay  na  pinag-uusapan,  mahilig  akong  makipag-debate.  Pero  maayos  akong  magsalita,  maayos  akong  makipag-usap.  Alam  ko  kung  paano  makipag-usap  sa  tao  na  hindi  sila  makakaramdam  ng  galit  sa  aking  mga  sinasabi.  Kaya  kong  kontrolin  ang  aking  sarili  para  maka-iwas  sa  umiinit  na  diskusyon.  Meron  akong  sistema  sa  pakikipag-diskusyon,  hindi  ko  pinipilit  na  maniwala  ang  aking  mga  nakakausap  sa  aking  mga  sinasabi  ang  mahalaga  naipahayag  ko  ang  aking  mga  nalalaman,  pagkatapos  titigil  na  ako  bahala  na  sila  kung  maniniwala  o  hindi.

Kapag  naramdaman  ko  na  mababaw  magbigay  ng  opinion  ang  aking  mga  nakaka-usap  hindi  ko  na  kinakailangan  pang  magpaliwanag  ng  lubusan  dahil  alam  ko  naman  na  hindi  rin  ako  mauunawaan.
Marunong  akong  makinig  sa  mga  sinasabi  o  kinukuwento  ng  aking  mga  nakakausap  pero  hindi  ako  madaling  maniwala.

Madali  kong  maramdaman  kung  malalim  o  mababaw  ang  isip  o  pananaw  ng  aking  nakakausap  hindi  ako  tumatagal  makipag-usap.  Hindi  rin  ako  tumatagal  makipag-usap  kapag  naramdaman  ko  na  ang  kausap  ko  ay  hindi  marunong  tumangap  ng  pagkakamali,  yun  bang  ipagpipilitan  parin  kahit  mali  mga  taong  ayaw  magpatalo,  lalo  na  yung  mga  taong  hindi  marunong  makinig  sa  kausap  ang  gusto  sila  nalang  lagi  ang  pinakikingan.

Sa  trabaho...
Hindi  ako  mahilig  makipag-paligsahan  sa  trabaho  man  o  sa  personal,  gumawa  ka  at  gagawa  din  ako   pero  ang  tatakbo  sa  isipan  ko  ay  hihigitan  ko  ang  ginagawa  mo.  Hindi  ako  mahilig  makialam  sa  trabaho  ng  iba,  hindi  rin  ako  mahilig  magsalita  ng  mali  ang  trabaho  ng  kasama  at  manisi  ng  pagkakamali  ng  iba  dahil  alam  ko  naman  na  hindi  siya  perpekto  at  alam  ko  rin  na  kahit  ako  ay  nagkakamali  din.  Ayokong  ibabato  rin  sa  akin  ang  mga  salitang  ibinabato  ko  sa  kanila.  Hahayaan  lang  kita  sa  pagtatrabaho  mo,  kung  gusto  niyang  diskarte  niya  ang  masunod  hahayaan  lang  kita  at  hindi  ko  ipagpipilitan  ang  diskarte  ko  dahil  oras  na  pumalpak  nasa  kanila  naman  ang  kredito.

Hindi  ako  mapagtanim  ng  sama  ng  loob,  kung  may  nagawa  sila  na  hindi  maganda  sa  akin  hindi  ako  nagsasalita  hahanapin  ko  kung  saan  ang  kiliti  nila  dahil  yan  lang  naman  ang  tanging  daan  para  mapangiti  ko  sila  at  mapalagay  ang  loob  nila  sa  akin.  Yan  ang  kahulugan  ng..  "KAPAG  BINATO  KA  NG  BATO,  BATUHIN  MO  NG  TINAPAY".  Hindi  naman  mahirap  gawin  yan.

Creative  din  ako..  mahilig  ako  mag  isip  ng  mga  bagay  na  maari  kong  gawin  na  ikakasiya  ng  iba.
Mahilig  akong  magsulat,  ginagawa  kong  libangan  ang  pagsusulat.

Mababa  akong  tao,  mababa  ang  kalooban  ko,  madali  akong  maawa  sa  isang  tao,  dahil  naniniwala  ako  na  ang  awa  ay  pagmamahal,  kung  hindi  ka  marunong  maawa  walang  puwang  para  ikaw  ay  magmahal.  Madalas  kung  may  nadadaanan  akong  pulubi  magbibigay  at  magbibigay  ako,  ibinabahagi  ko  rin  sa  kanila  ang  sobra  kong  kaligayahan.  Naniniwala  ako  na  ang  kabutihang  ibinibigay  natin  sa  tao  ay  ginagawaran  ng  kaligayahan  at  ang  ginagawa  nating  kasalanan  ay  ginagawaran  din  ng  kaparusahan  ng  ating  dakilang  lumikha.

Hanggang  ngayon  patuloy  parin  akong  nag-a-aral,  kadalasan  pinag-a-ralan  ko  ang  mga  taong  nakakaharap  ko,  pinag-a-aralan  ko  kung  saan  ang  kanilang  mga  kiliti  upang  mapalapit  akong  lalo  sa  kanila.  Pinag-a-aralan  ko  kung  ano  ang  kanilang  pagkatao  upang  malaman  ko  kung  dapat  ba  silang  pagkatiwalaan.  Pinag-a-aralan  ko  ang  mga  salitang  may  mga  magagandang  kahulugan  na  magagamit  ko  sa  pakikisalamuha  sa  iba.

Ang  lahat  ng  bagay  na  ginagawa  ko  ngayon  ay  bunga  ito  ng  mga  natutunan  ko  sa  aking  pag-a-aral  at  ang  mga  bagay  na  nakakamit  ko  ngayon  ay  resulta  ng  aking  mga  ginagawa.

ANG MAHIRAP SA PAGSUSULAT

ANG MAHIRAP SA PAGSUSULAT

Depende  po  iyan  sa  kung  anong  tema  ang  ating isusulat,  merong  nagsusulat  ng  tungkol  sa  mga  bali - balitang  kanyang  nasasagap  sa loob  at  labas  ng  bansa,  merong  nagsusulat  na  ang  tema  ay  tungkol  sa  kanyang  mga  nakaraan  o  karanasan,  meron  naman  ang  tungkol  sa  negosyo at  marami  pang  iba.

Pero  kung  ang  ating  isusulat  ay  ang  katulad  ng  tema  ng  mga  isinusulat  ko  ang  tungkol  sa  ugali  o  pagkatao  ng  isang  tao  kasama  na  ang  mga  alam  kong  mga  maling  paniniwala  ng  tao  ay  sadya  pong  mahirap  magsulat.

Kadalasan  ang  mga  sinusulat  ko  ay  ang  tungkol  sa  isang  tao,  sadyang  mahirap  kahit  iniisip  ko  na  may  kalayaan  naman  tayo  na  gawin  ang  lahat  ng  nais  nating  gawin  o  sabihin  at  may  kalayaan  tayong  ipahayag  ang  ating  mga  saloobin.  Hindi  naman  talaga  mai-iwasan  na  merong  mga  nasasagasaan  sa  mga  isinusulat  ko  dahil  ugali  naman  talaga  ang  kadalasang  isinusulat  ko  meron  at  meron  naman  talagang  matatamaan.

Alam  ko  noong  una  palang  ng  aking  pagsusulat  ay  alam  ko  na  talagang  may  mga  tao  akong  masasagasaan  dahil  sa  totoo  lang  may  mga  tao  talagang  ganyan.  Ang  iniisip  ko  nalang  parte  lang  naman  ito  ng  aking  kalayaan,  kalayaan  sa  pagsisiwalat  ng  aking  damdamin.  Totoo..  kadalasan  sa  mga  sinusulat  ko  ay  meron  naman  talaga  akong  pinatutungkulan  kungdi  yung  mga  taong  gumagawa  o  nakakagawa  ng  hindi  tama  sa  kapwa,  mga  taong  mapanglamang,  mga  taong  abusado,  mga  taong  nagbubulag - bulagan  kahit  alam  naman  nila  na  mali  ang  kanilang  ginagawa.  Pero  kung  hindi  ka  naman  gumagawa  ng  hindi  tama  sa  kapwa  hindi  para  sa  iyo  ang  aking  mga  sinusulat.  Pero  kung  nagagalit  ka  dahil  natamaan  ka  sa  aking  mga  sinusulat..  bakit  nila  alam  na  para  sa  kanila  ang  aking  mga  sinusulat?

Kung  nalalaman  ba  natin  na  may  mali  tayong  nagagawa  sa  kapwa  kailangan  ba  talaga  nating  magalit  sa  mga  taong  tulad  ko  na  nagsusulat?  Hindi  ba  dapat  ang  kailangan  ay  tangapin  ang  ating  mga  pagkakamali  at  ituwid  ang  ano  mang  nagagawang  mali.

Ito  ang  isang  mahirap  sa  pagsusulat..  Madalas  kahit  sa  pagsusulat  nagkakaroon  tayo  ng  kagalit,  nagkakaroon  ng  kaaway,  minsan  ang  mga  tulad  ko  na  nagsusulat  ang  madalas  nagiging  masama  pa  sa  mga  taong  natatamaan.

Hindi  naman  ako  nagmamalinis  at  hindi  ako  nagmamagaling  o  nagmamarunong,  may  lakas  lang  talaga  ako  ng  loob  na  magsulat  ng  ganito  at  pumuna  ng  mga  maling  ginagawa  ng  tao  dahil  alam  ko  at   maipagmalaki  na  ang  mga  napupuna  ko  na  maling  ginagawa  ng  iba  ay  hindi  mo  mapupuna  na  ginagawa  ko  sa  iba.  Malakas  ang  loob  kong  magsulat  ng  ganito  dahil  alam  ko  na  hindi  para  sa  akin  ang  mga  sinusulat  ko  at  hindi  ako  ang  unang -  unang  tinatamaan  sa  mga  sinusulat  ko.

Kung  ako  ay  magsusulat  para  lang  magmalinis  o  magmagaling  ang  unang -  unang  magre-react  sa  mga  isinusulat  ko  ay  ang  aking  asawa  at  mga  anak  dahil  sila  naman  talaga  ang  talagang  nakakakilala  sa  ugalit  pagkatao  ko.  Andyan  din  sa  aking  paligid  ang  aking  mga  kapitbahay  at  kamag-anak.  Sila  ang  unang  magsasalita  ng  ganito  sa  akin...

"Wala  kang  karapatang  magsalita  o  pumuna  ng  mga  maling  ginagawa  ng  iba,  kung  ikaw  mismo  ay  gumagawa  din  ng  hindi  tama  sa  kapwa".

"Bago  mo  punahin  ang  iba,  punahin  mo  muna  ang     sarili  mo".

"Humarap  ka  muna  sa  salamin".

Totoo  naman  talaga  ang  kasabihang  iyan  at  masakit  para  sa  akin  kung  pagsasabihan  ako  ng  ganyan  ng  aking  asawa  at  mga  anak,  wala  akong  mukhang  ihaharap  sa  kanila  sa  umpisa  pa  lang  titigil  na  ako  sa  pagsusulat  ng  tungkol  sa  tao.

Kaya..  mahirap  man  magsulat  patuloy  at  patuloy  pa  rin  akong  magsusulat  hanggat  may  lapis  at  papel  akong  nahahawakan,  hanggat  may  mali  akong  nakikita  sa  aking  paligid  patuloy  akong  magsusulat,  dito  ako  nakakadama  ng  kasiyahan.
Hindi  mahalaga  sa  akin  kung  may  mga  taong  nagagalit  sa  akin  dahil  sa  aking  mga  isinisulat,  ang  mahalaga  sa  akin  sa  pamamagitan  ng  aking  mga  isinusulat  maaring  makikilala  din  ako  ng  mga  tao  na  nasa  aking  paligid,  dito  masasalamin  ang  aking  pagkatao,  dito  makikita  ang  lalim  ng  aking  pag-iisip.  Ito  rin  kasi  ang  aking  paraan  para  ipaalam  sa  aking  mga  anak   kung  ano  ang  mga  tama  at  mali  sa  kanilang  mga  ginagawa,  kung  paano  mag - isip  ang  kanilang  ama,  kung  malalim  o  mababaw  ba  isipan  ng  kanilang  ama.  Para  sa  akin  walang  masama  kung  ipahayag  ko  ang  aking  mga  saloobin.

Ang  unang - unang  layunin  lang  naman  talaga  ng  aking  pagsusulat  ay  para  maglibang  at  para  mabigyan  ko  lang  din  ng  kasiyahan  ang  aking  sarili.  Walang  akong  ibang  hangad  kungdi  ang  isulat  ang  lahat  ng  nais  sabihin,  ipaalam  ang  mga  nais  ipaalam  at  iparating  ang  lahat  ng  mga  nais  iparating.  Isipin  lang  sana  natin  na  tulad  din  ninyo  ako  ng  naghahanap  ng  mapaglilibangan  at  itong  pagsusulat  ang  napili  kong   mapaglilibangan.

ELECTION

MATALINONG  BOTANTE

Panahon  nanaman  ng  election,  botohan  nanaman  at  syempre  marami  nanaman  ang  kikita  ng  pera.  Marami  nanamang  naglalabasang  mga  salita  at  mga  opinion.

Kapag  panahon  ng  election  pangkaraniwan  ko  ng  naririnig  ang  "bayaran  nanaman  ng  boto",  mga  pulitikong  nagpapakalat  ng  pera,  mga  botanteng  nag-i-isip  nanaman  kung  saan  at  sinong  pulitiko  ang  magpapakalat  ng  pera.  Para  sa  akin  tumangap  man  ng  pera  ang  isang  tao  hindi  ko  iisipin  na  pinagbibili  na  niya  ang  kanyang  boto,  grasya  na  yan  at  hindi  pwedeng  tangihan.  Kung  tangihan  ba  ng  isang  tao  ang  grsyang  lumalapit  sa  kanya  ay  masasabi  na  bang  matalino  na  siyang  botante  dahil  hindi  niya  ipinagbili  ang  kanyang  boto?  Ganyan  ako  noon  pero  ang  nangyari  nakulong  ang  taong  sa  pagkakaalam  ko  na  karapat-dapat  at  may  kakayahang  mamuno  dahil  sa  taas  ng  pinag  aralan.  Palagay  ko  hindi  ako  nag  iisa  sa  pagpili  sa  kanila,  katunayan  milyon  kaming  bumoto  sa  kanila.  Lumalabas  na  naging  bobo  rin  pala  kaming  lahat.

Paano  at  ano  ba  ang  batayan  para  maging  matalino  sa  pag pili  ng  isang  kandidato?

Kaylan  lang  may  narinig  nanaman  ako  sa  TV  na  kailangan  maging  matalino  na  tayo  sa  pagpili  ng  mga  taong  ilalagay  natin  para  manungkulan  sa  ating  gobyerno.  Maging  mapanuri,  maging  maingat,  suriing  mabuti  ang  ating  ihahalal.

Alam  ko  wala  namang  masama  sa  ganyang  payo.  Pero  para  sa  aking  pananaw  "NON  SENSE"  ang  ganyang  payo.

Bakit?

Para  sa  akin..  Ayon  sa  mga  nakita  ko  na  sa  mga  nakalipas  hindi  na  kailangan  ang  talino  sa  pagpili  ng  nararapat  na  kandidato  dahil  hindi  natin  saklaw  ang  isipan  ng  bawat  isa,  hindi  natin  saklaw  ang  isipan  ng  mga  pulitiko,  hindi  natin  alam  kung  ano  ang  takbo  ng  isipan  ng  mga  kandidato,  hindi  natin    alam  kung  sino  sa  kanila  ang  nagsasabi  ng  totoo  o  nagsisinungaling  lang,  hindi  natin  alam  kung  ano  ang  mga  binabalak  ng  isang  kandidato  kung  siya  ay  naka-upo  na.  Hindi  rin  basehan  ang  taas  ng  pinag  aralan  ng  isang  mahusay  na  kandidato,  hindi  rin  basehan  kung  magnanakaw  o  hindi.

Ang  kailangan  lang  ay  ang  taong  may  kakayahang  mai-angat  ang  antas  ng  ating  pamumuhay  yan  ang  hindi  natin  kayang  piliin  kung  sino  sa  mga  pulitiko  ang  may  taglay  ng  ganyang  kakayahan.

Ang  pagpili  ng  tamang  kandidato  ay  parang  isang  larong  basketball  lang  o  sabong  ng  manok  hindi  mo  alam  kung  sino  ang  pipiliin  mong  mananalo,  ang  lahat  ng  laban  ay  nakadepende  sa  isipan  ng  isang  manlalaro  kung  paano  nila  pagbubutihin  ang  kanilang  laro.  Pagkatapos  ng  laro  doon  mo  lang  malalaman  kung  tama  o  mali  ka  sa  pinili  mong  tao.

Hindi  natin  kailangan  ang  kandidatong  may  mataas  na  pinag aralan,  hindi  natin  kailangan  ang  kandidatong  mabait,  kandidatong  magnanakaw,  kandidatong  maraming  alam  o  walang  alam  ang  kailangan  natin  ay  ang  kandidatong  kung  paano  niya  paangatin  ang  bansang  pilipinas,  kung  paano  niya  paangatin  ang  antas  ng  ating  pamumuhay  kahit  hindi  na  gaanong  mayaman  makamit  lang  natin  ang  matiwasay  na  pamumuhay  madaling  makahanap  ng  hanapbuhay  upang  may  mapagkunan  ng  makakain  sa  araw - araw.  Yan  ang  mahirap  hanapin  at  hindi  yan  nakadepende  sa  talino.

Hindi  natin  kailangan  o  gawing  sandata  ang  talino  sa  pagpili  ng  kandidato  sa  darating  na  election,  ang  kailangan nating  gawing  sandata  ay  ang  magdasal  at  manalangin  na  sana  ang  susunod  na  mapipiling  maging  presidente  ay  yung  hahango  sa  ating  kahirapan.

Paano  kung  ang  isang  botanteng  nakapili  ng  isang  kandidato  na  nakahango  sa  ating  kahirapan  at  nagpataas  ng  antas  ng  ating  pamumuhay  ay  isang  elementary  graduate  lamang,  matatangap  ba  ng  isang  engineer  graduate  na  mas  matalinong  botante  sila  kaysa  sa  kanya?

Monday, 14 December 2015

NOVEMBER ONE "UNDAS"



UNDAS  O  PIYESTA  NG  MGA  PATAY

Kapag dumarating ang araw na ito, alam na nating lahat na nakakaramdam tayo ng kasiyahan. Unang - una  kasiyahan sa mga taong mahilig sa happenings, kasiyahan dahil nakakapasyal lalo na't magkakasama kayong magkakaibigan at syempre nagkakaroon ng pagtitipon at nagkakaroon ng bonding sa isa't - isa.  Kadalasan sa sementeryo nagkikita-kita ang mga magkakakilala at marami pang iba na idinudulot sa ating buhay. Hindi ko na iisa-isahin pa kung ano ang mga nagaganap sa loob at labas ng sementeryo dahil alam ko pare-parehas lang tayo ng mga nararamdam at nakikita kapag sumasapit ang piyesta ng mga patay.. Sa bagay na yan wala akong masasabing mali.

Ang punto ng isusulat ko ngayon ay ang tungkol sa ating paniniwala at alam ko lahat tayo ay may kanya-kanyang paniniwala at wala ako sa lugar para sabihin ko na mali ang inyong paniniwala. Bilang author ng blog na ito nasa akin ang lahat ng kalayaan upang ipahayag ko o isulat ko dito ano man ang naisin kong isulat. 

Bilang isang katoliko at hanggang ngayon naman ay isa parin akong katoliko. Noon, isa din ako sa naniniwala na kapag piyesta ng mga patay kailangan na bumisita sa puntod ng mga namayapang mahal sa buhay, kailangan linisan ko din ang paligid ng puntod ng mga namayapa, magpintura ng puntod, mag alay ng bulaklak at kandila upang maipaalala sa kanila na kahit wala na sila ay maipadama parin sa kanila na naalala ko parin sila. Sa madaling salita kung ano paniniwala ninyo ganon din ako na kapag hindi mo pinapasyalan ang puntod nila ay parang nangangahulugan na kinakalimutan na natin sila at kaya tayo bumibisita sa kanilang mga puntod ay para ipakita o ipadama sa kanila na inaalala parin natin sila ganyan din ako, pero.. noon yon. 

Tulad ng namayapa kong ama at ina, mahal ko silang dalawa at alam nila iyan noong sila ay nabubuhay pa lalo na ang aking ama siya ang kaututan ko ng dila noong nabubuhay pa. Alam ko at taas noo akong maipagmamalaki sa lahat at sa aking mga kapatid na ni minsan hindi ko pinasakit ang kanilang kalooban noong silay nabubuhay pa. Para sa akin sapat na iyan at naipadama ko na sa kanila na mahal ko sila.

Tulad ng mga naunang sinusulat ko dito, hindi masama para sa akin ang magbago ng paniniwala dahil likas sa akin ang maghanap ng katotohanan at likas sa akin ang mag analisa ng mga bagay - bagay dito sa mundo. Ang katwiran ko may sarili akong pag iisip at kalayaang mag isip para alamin ang katotohanan dahil naniniwala ako na walang masama kung hindi ako sumunod sa paniniwala ng iba.

Halimbawa... Kung hindi ko ba napasyalan ang puntod ng mga mahal ko sa buhay kapag piyesta ng mga patay nangangahulugan ba na kinakalimutan ko na sila? 

Ikaw, subukan mo kaya sa sarili mo.. kapag hindi mo ba napasyalan ang puntod ng mga mahal mo sa buhay kapag piyesta ng mga patay aminado ka ba na kinalimutan mo na sila? Di ba hindi? Kung ganon, ano ang dahilan kung bakit kailangan mo pang pumunta ng sementeryo? Ano ang dahilan kung bakit kailangan mo pang linisin ang paligid ng puntod at pagkatapos ay pinturahan at alayan mo ng bulaklak?

Minsan sinabihan ako ng isang tao "Dalawin mo naman ang mga puntod nila sa sementeryo, kinakalimutan mo na yata sila". Napapa-iling ako, bakit niya ako hinuhusgahan ng ganong salita? Hindi lang ako dumalaw nangangahulugang nakakalimot na. Parang gusto kong sabihin sa kanya na baka siya ang nakakalimot, nakakalimutan niya na meron siyang utak at nakakalimutan niyang gamitin ang kalayaang niyang mag - isip kung tama o mali ang kanyang paniniwala.

Parang ibig niya palabasin na sumunod ako sa kanyang paniniwala.

Kapag dumalaw ba tapos naglinis ng paligid ng puntod at nagpintura at nag alay ng bulaklak at pagkatapos ay bumulong - bulong sa harap ng puntod sigurado kaya tayo na malalaman pa nila ang mga ginawa mo? Kung sigurado ka na nalalaman at nakikita ka nila sa ginawa mo sa kanilang puntod.. sa paanong paraan mo kaya patutunayan? Masakit man sabihin karamihan sa tao kahit hindi napapatunayan naniniwala ng totoo.. Sabagay hindi ko rin masisi ang iba dahil kahit nga ang mga naging presidente na naturingang matatalino at nakapag aral pa sa amerika patuloy na naniniwalang totoo kahit hindi napapatunayan.

Paano ba malalaman o sa paanong paraan ba mararamdaman ng isang matagal ng patay ang nangyayari dito sa mundo? 
Malalaman pa ba ng isang matagal ng patay ang mga nangyayari dito sa mundo? Kung ang sagot mo ay "OO" sige ipaliwanag mo at patunayan mo.

May maisasagot ka ba? Palagay ko wala, kung meron man tayong maisasagot palagay ko alam ko ang isasagot ninyo.. "kahit patay na sila nakamatyag pa sila sa atin"  yan kasi ang pinanghahawakan lang naman natin ay ang "paniniwala" na kahit wala tayong pinanghahawakang sapat na katibayan pero patuloy parin tayong naniniwala at nakasunod sa paniniwala ng iba. 

Bakit kaya hindi nating subukang buksan at tingnan ang loob ng puntod o loob ng nitso para malaman natin kung sino at ano pa ang laman ng nitso, andon pa nga ba sila sa loob? Alam ko nanaman ang isasagot natin.. nasa paligid lamang sila hehehe ganon uli kahit hindi napapatunayan.

Kadalasan ang dahilan ng karamihan.. "wala namang mawawala kung maniwala sa paniniwala ng undas". Wala nga ba? Pera (bulaklak, kandila, pintura, pagkain), pagod, oras ang dami kaya. Kapag minalas - malas pa dahil nasa sementeryo kayong lahat walang naiwan sa bahay mas marami pang mawawala.

Sabi ko nga sa misis ko noon at sa aking mga anak dahil magkasalungat kami ng paniniwala.. sige subukan nyong mag gapas ng damo, mag linis ng nitso, magsabon at pagkatapos bumili kayo ng kandila at mga bulaklak at magbantay kayo ng maghapon o ng ilang oras sa nitso at pag uwi nyo sabihin nyo sa akin kung ano ang maririnig nyong salita mula sa loob ng nitso o mula sa mga namayapa ninyong mga mahal sa buhay at sabihin nyo sa akin kung sa paanong paraan nyo malalaman na natutuwa ang mga kaluluwa sa mga ginawa nyo sa sementeryo.

Kung ikaw ang nakakabasa nito kaibigan at bago mo ako kutyain at sabihan na mali ako sa aking paniniwala, maari bang subukan mo munang sagutin ang mga katanungan naitanong ko sa aking asawa at anak kung ano ang mga bagay na maaring matangap natin mula sa mga namayapa. Maaring alam ko ang isasagot natin.. "kahit hindi natin sila nakikita, sigurado masaya sila sa ginawa natin. He he he may "sigurado" pa eh noh. Paano naman kaya nasiguro?

Kasalanan ba kung may sarili akong paniniwala? 
May mali ba sa hindi ko pagsunod sa lumang paniniwala? Ako ba ang mali  o  ikaw?
Parang ang nangyayari takot ang tao na baguhin ang mga maling paniniwala  o  kaya takot ang tao na tangapin ang katotohanang mali ang kanilang paniniwala.

Matagal - tagal narin na hindi ako pumupunta ng sementeryo ni minsan kahit sa panaginip wala akong naririnig na sumbat mula sa aking mga magulang at kahit sino walang makakapagsabi at magpapatunay kung nasaan sila ngayon.

Ano man ang naisulat ko dito na maaring salungat sa inyong paniniwala hindi ko na po sinasadya. Tulad ng sabi ko isusulat ko dito ay yung naayon lang sa aking paniniwala at hindi ko hinikayat sino man sa inyo na maniwala o sumunod sa aking paniniwala.

Alam nating lahat na may kakayahan at kalayaan tayong mag - isip ang kailangan lang natin ay gamitin, gamitin ang kalayaang mag isip.

Tuesday, 21 April 2015

ATTITUDE




Alam mo ba ang ibig sabihin ng salitang attitude?
Palagay ko alam na natin ang tunay na kahulugan ng attitude.

Meron tayong tinatawag na klase nang attitude ng tao ang good at bad attitude.

Kadalasan tulad ng madalas na isinusulat ko sa mga naunan kong post dito sa aking blog na maraming mga salita na alam natin ang mga kahulugan, mga salitang alam natin ang ibig sabihin pero kadalasan nagagawa pa natin ang mga hindi tama, kadalasan kung ano pa yung bad ang sya pang madalas nating nagagawa sa ating kapwa.

Hindi ko alam kung naniniwala kayo na minsan lumalabas ang bad attitude ng isang tao dahil dala ng kanilang kayabangan.. Mahilig magpakitang gilas sa iba.. sa konting kibot naka-alsa agad ang boses para lang mapansin ng ibang tao na parang ipinakikita natin sa iba na kaya nating pagtaasan ng boses ang isang tao. Sa aking paniniwala kung talagang likas sa atin ang panatilihin ang magandang attitude kaylan man hindi dapat natin napagtataasan ng boses ang isang tao na para bang handa kang makipag away sa kanila.

Meron akong sinulat na dito sa aking blog na "Ang attitude ko ay nakadepende kung paano mo ako tratuhin".

Ayon sa mga nakikita ko, minsan lumalabas ang bad attitude ng isang tao kadalasan kung may kinaiinisan siyang tao o kaya ay may kinikimkim siyang galit sa isang tao, pilit niyang hahanapan ng mali at doon niya mailalabas ang tinatago niyang bad attitude para saktan niya ang damdamin ng isang tao lalo na karamihan  dito sa internet.. Kadalasan may mga taong nakatago sa ibang larawan o sa ibang pangalan at kadalasan naman nakatago siya sa pangalang anonymous para maisakatuparan niya na magamit ang bad attitude yan siguro ang pagkakaalam nila na walang nakamasid sa lahat ng ginagawa natin. Malaya siyang nakakagawa o nakakapagsalita ng hindi maganda sa tao, lalo na kung hindi sila sang ayon sa sinasabi o sinusulat ng isang tao lumalabas din ang kanilang pangit na attitude ng dahil lang hindi sila sang ayon sa sinasabi ng iba at nakakapagsalita na sila ng hindi maganda sa tao. nagagawa niya ang mga pangit na attitude niya sa iba sa pag aakalang hindi siya nakikita o hindi siya kilala ng tao, wala siyang pakialam kahit masaktan niya ang damdamin ng iba ang mahalaga lang naman ay masiyahan siya sa kanyang ginagawa kahit may nasasaktan siya, kahit pa walang ginagawa sa kanyang masama.

Minsan naman lumalabas din ang bad attitude ng isang tao lalo na kung ayaw niyang tumangap ng pagkatalo sa kausap, yun bang minsan ayaw nating magpatalo o ayaw nating napapahiya tayo dahil sa mga maling pananaw natin natatalo tayo ng katotohanang sinasabi ng ibang tao dahilan para lumabas ang galit natin sa ibang tao at nakakapagsalita na tayo ng hindi maganda sa kanila.

May mga tao din lalo na kung mayaman at may pera ganon nalang niya tratuhin ang taong mas mababa sa kanya dala narin siguro yan ng kayabangan ng tao lalo na kung may pera at kung alam niyang kayang-kaya niya ang isang tao hindi na niya kayang kontrolin ang kanilang emosyon o galit sa tao hanggang makapagsalita na rin sila ng hindi maganda sa iba.

Marami pang ibang mga dahilan, mga bagay na hindi kayang kontrolin ng kanilang isip para hindi mailabas ang kanilang mga pangit na attitude.

Paano nga ba natin maalis ang bad attitude?

Sa aking paraan kung paano ko naalis ang aking bad attitude.. Itinuturing ko muna silang kaibigan, iniisip ko na kaibigan ang lahat ng taong  aking nakaka-usap kahit sino pa siya o kahit ano pa ang kanilang itsura o kahit ano pa ang estado ng kanyang pamumuhay. Kung ituturing mo na kaibigan ang taong nagsasalita hindi mo magagawang saktan ang kanyang damdamin, matututunan mo kung paano mag kontrol ng iyong damdamin o emosyon o galit sa tao at kapag nagawa mo ng kontrolin ang iyong sariling emosyon kasabay na ring matutunan mo kung paano manahimik sa lahat ng bagay, matutunan mong manahimik kahit may mga mali silang sinasabi na hindi angkop sa iyong panlasa o paniniwala, sa pananahimik nagkakaroon ka ng panahon para makapag-isip kung sino sa inyo ang tama at mali o kung ano ang tama at mali sa kanilang ginagawa o sinasabi at sa pananahimik nagkakaroon tayo ng pagkakataong makapag isip muna bago gumawa o magsalita at malaman kung makakasakit tayo ng damdamin ng kapwa mula sa ating mga sinasabi.

Pinagaaralan at pinag iisipan ko muna ang aking mga sinasabi at pagsasalita kung makakasakit ba ang aking mg sinasabi.

Pinag aaralan ko rin kung paano mag salita ng mahinahon.

Pinag aaralan ko din paano tumangap ng pagkakamali dahil sa aking paniniwala kung marunong kang tumangap ng pagkakamali sigurado matutunan mo rin kung paano tumangap ng pagkatalo, kung paano tumangap ng katotohanan o tama mula sa iba.

Ang alam siguro natin walang epekto sa iba ang anumang attitude na pinapakita natin sa iba..

Siguro karamihan sa atin hindi nakakakalam na ang lahat ng ating ginagawa sa iba tayo ang unang-unang tumatangap ng resulta. At.. lagi kong inilalagay sa isipan ko ""ang attitude ko nakadepende kung paano mo ako tratuhin"".

Saturday, 31 January 2015

DAHILAN NG PAG IYAK



Minsan may pagkakataon na nangyayari sa sobrang tawa natin merong lumalabas na luha sa ating mga mata, meron din yung oras na kung inaantok tayo at naghihikab tayo may lumalabas ding luha sa ating mga mata. Hindi po iyan ang point ng aking isusulat.

Bakit nga ba umiiyak ang tao at ano ang nagiging dahilan ng ating pag iyak at pag luha? 

Lahat tayo ay nakaranas na ng pag luha o pag iyak, babae man o lalaki nakakaranas din ng pag iyak. Ang pagpatak ng luha ay nangangahulugan na ng pag iyak, kaya lang ang iba ay nakakaya nilang kontrolin ang bugso ng kanilang damdamin kaya napipigilan nila ang masyadong pag iyak pero ang hindi napipigilan minsan ng tao ay ang pagtulo ng ating mga luha, dahil ang pagtulo ng ating mga luha ay nagbubuhat sa kaibuturan ng ating puso o damdamin.

Marami ang nagsasabi na minsan ang dahilang ng pagtulo ng kanilang mga luha o pag iyak ay dulot ng sobrang kaligayahan o tears of joy.

Nasubukan mo na bang umiyak?
Makakaya mo bang umiyak habang nagsasaya o umiyak habang nakakaramdam ng kaligayahan sa parehas na pagkakataon?

Para sa aking paniniwala ang nararamdaman ng damdamin ng kaligayahan ay iba sa nararamdamang damdamin ng pag iyak,  hindi natin kayang pagsabayin ng sabay ang nararamdaman, hindi po kayang tamaan ang dalawang ibon sa iisang putok lang ng sabay.

Sa maniwala kayo o sa hindi ang dahilan ng pag iyak o pagtulo ng luha ng isang tao ay dahil sa awa niya sa kanyang sarili. Biglang sumasagi sa isipan ang kalagayan ng sarili, merong konting kirot na sumagi sa ating isipan sa hinaharap o sa mga nakalipas kaya nagkakaroon ng pagkakataon na mapaiyak o mapaluha ang isang tao. Ang pagluha ay dulot ng isang emosyon na may kaugnayan sa iyong sarili, dahil sa hirap at pait na naranasan at mararanasan na para bang nabunutan ka ng tinik dahil sa kinakaharap.

Wala ni kahit sino na iiyak dahil sa kaligayahan, bakit iiyak ang isang tao gayong nakakaramdam siya ng kaligayahan?

Nasasabi ko ang mga paniniwalang iyan dahil ako mismo ay nakakaramdam ng kaligayahan at nakakaramdam ng pait na naging dahilan ng aking pagluha minsan. Nakaramdam narin ako ng kaligayahan at kasunod ng aking kaligayahan ay napaluha ako dahil sumagi sa isang sulok ng aking isipan na nakahulagpos ako kaya hindi ko napigilan ang aking pagluha sa dahilang nagkaroon ako ng awa sa aking sarili na nasundan ng pagluha at makalipas ng ilang sigundo napangiti naman ako dahil sa naramdaman kong kaligayahan at habang patuloy ang nararamdaman kong kaligayahan nakasabay ang bakas ng aking pagluha at pamumula ng aking mga mata sa mga ngiti ng kaligayahang nararamdaman kaya nasasabi natin ang salitang pag iyak sa oras ng kaligayahan ay tears of joy, dahil iyan lang ang pwede nating ipaliwanag sa mga taong nakamasid sa ating mukha dahil ang bakas ng iyong pagluha at pamumula ng mata ay nakasabay sa naramdamang kaligayahan kaya natatawag na tears of joy pero ang totoo niyan nauna ang iyong pag iyak dahil naunang may kumurot sa isang sulok ng iyong puso na naging dahilan ng iyong pag iyak bago ang mararamdamang kaligayahan. Ang pagluha at pamumula ng mata ay bakas na lang ng ating pag iyak na nakasabay habang tayo ay nakangiti at tinatamasa ang kaligayahan.

Ang point ko dito ay para ipaliwanag kung saan nga ba nagmumula ang pag iyak o pagtulo ng ating mga luha? walang ibang dahilan ng pag iyak ng isang tao kungdi ang damdaming nagkaroon ka ng awa sa iyong sarili na para kang nabunutan ng tinik sa dibdib.

Subukan mo ang manalo ng million sa lotto kung paano mo pagsasabayin ang pag iyak at kaligayahan, habang nakakaramdam ka ng kaligayahan subukan mong patuluin ang iyong luha kung makakaya natin. Tutulo lang ang luha ng isang tao kung meron siyang maiisip na magpapatulo ng kanyang mga luha.

Para sa aking paniniwala... walang pinagkaiba yan sa ating poong maykapal kung paano natin mararamdam ang kanyang presensya, makakamit mo ang mga bagay na nagpapaligaya sa iyo para maramdaman natin siya, ibibigay din sa iyo ang kalungkutan para matutunan nating lumapit sa kanya... ang pag luha at pag iyak ay pagpapakita ng nararamdamang kalungkuta at ang mga ngiti ay pagpapakita ng kaligayahan.

Wednesday, 14 January 2015

SILENCE


Sa buhay natin marami ang pwede nating pag gamitan ng salitang silence or pagiging tahimik. May mga taong likas ang pagiging tahimik at tahimik lang sa isang tabi, tahimik lang na nakikinig sa usapan ng kanyang mga kasamahan, pangiti-ngiti, patawa-tawa lang halos hindi mo nakikitang nakikipag agawan ng kwento sa kanyang mga kasamahan, hindi nakikipag unahan sa kayabangan. Likas akong humahanga sa mga ganitong tao kaya kung minsan nagagawa ko sa aking sarili.

Napakalaking bagay sa isang tao ang pagiging tahimik sa lahat ng bagay, maari kong sabihin na sa pagiging tahimik nagagawa niyang kontrolin ang kanyang sarili sa mga bagay na nakikita niya sa kanyang mga nakakaharap o nakakasama, nagagawa niyang kontrolin ang kanyang reaction sa mga bagay na nakikita niya o naririnig niya na mahirap gawin ng isang tao, lalo na ang reaction ng isang tao na kung makakarinig ng mga bagay na hindi pasado sa kanyang panlasa ay nakakapagsalita kaagad sa iba, andyan yung madalas nagagawa natin na hindi mo man deretsang masabi ang reaction mo sa kaharap makalipas ang ilang oras o araw nagagawa na niyang ilabas ang itinatagong reaction niya sa ibang tao.

Karamihan sa atin hindi nating magawang manahimik sa mga bagay na nakikita natin sa iba, kadalasan kung may nalalaman tayong negative na sinasabi ng ibang tao tungkol sa atin nakakapagsalita na tayo kaagad kung minsan pa sa galit natin minsan lumalampas narin tayo sa katotohanan para lang sirain o gantihan natin ang taong nagsasalita ng negative sa atin. Pero kung ating iisiping mabuti dahil sa wala tayong kakayahang maging tahimik sa lahat ng bagay bumabalik sa atin ang reaction ng ibang tao or bumabalik sa atin ang mga negative nilang nakikita sa ating pagkatao dahil likas na talaga sa atin ang pagiging maingay sa lahat ng bagay. Pero kung magagawa lang talaga natin ang pagiging tahimik walang negative na nakikita sa ating pagkatao at sa pagiging tahimik natin hindi tayo nakakagawa ng mali sa ating mga sinasabi.

Meron akong nakasama sa trabaho, isang taong napakatahimik, pinag-aralan ko ang kanyang pagkatao nung una naisip ko para siyang nag iisa sa mundo, walang kausap, walang kaibigan pero.. nagkamali ako dahil marunong din pala siya tumawa, marunong din pala makipag-kwentuhan sa kapwa at marunong din pala makisama, iba pala ang pagiging tahimik niya.. Hindi siya marunong mag ingay, hindi siya marunong mag-salita ng negative sa kanyang kapwa na kahit meron na siyang nakikitang hindi maganda sa kanyang mga kasama hindi mo makikitang nagsasalita siya laban sa kanyang kapwa, hindi siya mahilig makikisawsaw sa galit ng ibang tao, sa madaling salita hindi siya ang tipo ng tao na nang-uuri ng pagkatao ng kanyang kapwa, hindi niya hilig ang manira ng kanyang kapwa, tahimik siya kung ang pag - uusapan na ang pagkatao ng isang tao.

Ang pagiging tahimik ang kadalasang hinahangan natin sa isang tao hindi ka makakagawa ng hindi maganda sa iyong kapwa at malaya kang nakakagalaw dahil wala kang naapakang tao masama man sila o mabuti hindi sila makakapagtanim ng sama ng loob sa iyo dahil tahimik ka lang na nabubuhay dito sa mundo at malayo sa ingay ng kapaligiran.

Alam kong mahirap gawin ang pagiging tahimik dahil karamihan sa atin ay hindi kayang kontrolin ang ating sarili sa mga nakikita at naririnig.

Kung magagawa lang sana natin ang maging tahimik hindi malayong makuha mo ang resulta ng pagiging tahimik ang pag-hanga at respeto ng ibang tao sa iyo.

POR PABOR OR FAVOR


Alam po ba natin ang kahulugan ng "por pabor"?
Sa salitang english ay "favor".

Matagal ko ng gustong isulat ito pero minsan ay nangangamba akong baka merong tamaan at magalit sa akin. Iniisip ko na baka ito pa ang magiging dahilan ng samaan ng loob. Pero.. Sumasagi naman sa isip ko na minsan kailangan ding magsalita para kung makaabot man sa kanila itong matagal ko ng kinikimkim sa isipan ko para mabago ang ihip ng hangin at mapag isip - isip nila na meron namang katotohanan ang mga sinasabi ko at maisip nila na mali nga naman ang kanilang ginagawa.

Alam ko na minsan may mga katotohanang masakit marinig at masakit tangapin pero.. minsan kailangan din nating tangapin na parte lang ito ng aking kalayaan sa pagsasalita at paghahayag ng aking saloobin.

Wala po akong pinatataman dito sa sinusulat ko, siguro kung magagalit tayo maaring natatamaan tayo dahil ginagawa natin siguro ito. Kung hindi man ikaw ang nakakagawa maaring may mga taong malalapit sa iyo ang nakakagawa nito. Sana.. bago ka magalit isipin mo muna ng sampung beses kung tama nga ba o mali ang sinasabi ko. Kung may katotohanan man ang mga sinasabi ko at nasasaktan tayo dapat panahon na para mabago natin ang ating ginagawa.

Alam nyo ba na kung sino pa mayayaman ang siya pang laging humihingi ng pabor?

Pero ang mahihirap madalas ba nakakahingi ng pabor sa mayayaman? (Imposible di ba)

Kadalasan ito ang kalakaran
Ayon ito sa madalas kong nakikita, bata pa ako hanggang sa ngayon ito ang madalas kong nakikita na kadalasan sinasamantala ng mga mayayaman ang pakikitungo sa kanila ng mga tao o sabihin na nating mga mahihirap.

Maaring may mga magsasabi na.. iyan naman talaga ang kultura nating mga pinoy ang tinatawag na bayanihan, meron ding magsasabi na.. dala lang ng pakikisama natin sa mga kaibigan, pero iba ang situation ng kapwa mahirap na magdadamayan o magtutulungan nasa pang uunawa nalang natin dahil alam nating tulad din nating wala silang kakayahan para umupa ng taong gagawa sa mga gawaing nais nating ipagawa.

Ihahalimbawa ko ang aking sarili..
Hindi naman ako mayaman pero dahil nakaka-angat ako ng kaunti sa mga taong gustong tumulong sa akin para masakatuparan ko ng maayos at maganda ang aking kaarawan, ang lahat ng taong tumulong na nag asikaso sa mga pagkaing nailatag ko sa lamesa ay binigyan ko ng dalawang daang pesos ang bawat isa. Binigyan ko ng halaga kapalit ng por pabor na hiningi ko sa kanila, binigyan ko ng kapalit ang pagod nilang nag asikaso sa aking kaarawan at nakaraos ng maganda at hindi lang ako ang nakaramdam ng kaligayahan pati na rin ang mga taong nagpagod para lang maidaos na maganda ang aking kaarawan.

Ginawa ko ang bagay na yan dahil isa ako sa madalas na nabibiktima ng por pabor ng mga mayayaman, nagbigay ako ng kapalit na halaga sa naramdaman nilang pagod at nagbigay ako ng halaga bilang pasasalamat, nagbigay ako ng halaga dahil nauunawaan ko ang kanilang nararamdaman.

Hindi ko sinasabi ito para sa pansarili lamang, sinasabi ko ito para sa kapakanan ng mga taong madalas na nabibiktima ng por pabor ng mga mayayaman na tanging kapalit ng kanilang pagod ay ang simpleng pasasalamat lamang, kahit abot - abot ang pagod na naramdaman sa maghapon o magdamag na pagtatrabaho.

Madalas na nangyayari ito saan mang sulok ng pilipinas dahil ang kaugalian nating mga pilipino aminin man natin o hindi mas malalapit tayo sa mga taong mayayaman dahil andiyan yung umaasa tayo na baka sakali maambunan tayo ng konting halaga.

May mga taong nakakaangat naman ang buhay sinasamantala nilang mag utos ng mag utos sa tao, pero ang tao susunod kaagad dahil umaasa ng maabutan man lang ng kahit konti, andiyan yung utusan kang mag buhat ng mga upuan para sa kanilang kasiyahan, andiyan yung mag igib ka ng tubig na maiinom ng mga bisita, andiyan yung mag hugas ka ng sandamakmak ng hugasin habang sila ay abala sa pag entertain ng bisita at kontodo smile pa, andiyan na lahat ng maari mong maibigay na makakaya mong gawin ibibigay mo na pero sa bandang huli salamat lang pala ang maibibigay sa iyo kapalit ng pagod na naibigay mo sa kanila.. kadalasan pa sasabihin pa sa iyo.. humingi lang naman kami ng por pabor sa inyo.

Nakakaunawa naman ang mga mahihirap, nasa puso naman talaga ang pag tulong nila sa atin at masasabi nating wala naman silang idinadaing na kapalit sa tulong na ibibigay nila pero... dapat kayong mga mayayaman ang dapat na mag isip o mag kusa na mag abot kahit sa konting halaga man lang dahil isipin naman sana natin na hindi biro din minsan ang pagod na naibigay nila at sana isipin natin lagi na sa panahon ngayon iba na ang kalakaran ngayon nababayaran na ang pagod.

Naturingan naman kayong mayaman hindi ba pwedeng umupa?

Napapagod din sila.. Lagi nalang bang salamat?

Sa mga taong nakakaangat ang pamumuhay huwag naman sana na lagi tayong abusado, huwag naman nating samantalahin ang kahinaan ng mga mahihirap, kahit man lang sa konting halaga palitan naman natin ang pagod na naipagkaloob nila sa atin.

Tutal mayaman naman kayo.

Saturday, 6 December 2014

LEARN FROM OTHERS




Naniniwala ka ba na marami ka pang dapat matutunan mula sa ibang tao?

Marami ka pang dapat na matutunan kung bibigyan mo lang ng pansin ang bawat ginagawa ng ibang tao dahil mare-realized mo sa iyong isipan kung tama ba o mali ang ginagawa ng isang tao. Nagkakaroon tayo ng idea o nagkakaroon tayo ng way kung maari mo rin bang gawin ang ginagawa nila kung sa paningin naman natin ay tama ang ginagawa o kung mali ang ginagawa. Kadalasan aminin man natin o hindi ang lahat ng bagay na ating nakikita o natutunan sa ibang tao tama man o mali, kasalanan man o kabutihan ay nagagamit natin ng tama sa ibang taong nakakasalamuha natin, Nagkakaroon ng pagkakataong ma-inpress o paghanga at pag-galang sa atin ang mga taong nakakaharap para gumawa din sila ng tama at matuto din sila mula sa ating mga sinasabi at ginagawa.

Naniniwala ako sa madalas na sinasabi ng iba na.. "Learn from yesterday" mga nakaraang mga bagay o pangyayari na nagawa mo sa tao o nagawa ng iba sa atin mali man o tama nagkakaroon ka ng idea kung gagawin mo pa ba o hindi, nagkakaroon ka ng tapang para tumayo at haraping muli kung ano ang darating kinabukasan.

Marami sa atin na kung sasabihan ka lang o tuturuan sa salita para turuan ng mga bagay na maari mong matutunan malaki ang porsyento na makakalimutan lang, malaki din ang porsyento na balang araw makakalimutan lang nila ang lahat ng iyong mga sinabi at pina-ngaral. Kadalasan natututo lang tayo kung ikaw na mismo ang involve sa pangyayari at mahirap makalimutan ang mga bagay na nangyari na sa ating buhay saka lang tayo matututo.

May mga salitang madalas kong naririnig kung nakakagawa ng mali o kasalanan ang isang tao "Para kang walang pinag-aralan", is not something you learn to school. Ang totoo niyan.. hindi nakabase ang salitang 'yan sa kung ano ang natutunan natin sa paaralan. Ang tunay na kahulugan ng hindi ka educated dahil wala kang natutunan mula sa ibang tao, wala kang natutunan mula sa mga maling nakaraan, hindi mo binibigyang pansin ang mga mali at tamang ginagawa ng ibang tao sa mga maling inaasal. Marami pang mga bagay na kailangan nating matutunan mula sa ibang tao sabi nga "we're all teacher" pero bago yan kailangan bigyan muna natin ng pansin ang mga bagay na maari nating matutunan mula sa ibang tao kailangan maging student muna tayo bago tayo maging teacher sa ibang tao, ang mga magagandang natutunan natin ang maari nating gawin sa ibang tao na maari nilang kapulutan din ng mga magagandang asal mula sa atin.

Sa buhay kailangan matutunan mo muna ang rules ng isang laro para makapag-laro ka ng mas maayos at mas mahusay sa ibang player. Katulad din yan ng salitang "kaibigan", "pag ibig" o salitang "be a leader" kung hindi mo alam ang tunay na kahulugan ng mga salita o hindi mo pag aaralan ang kahulugan ng isang salita kaylan man hindi mo magagampanan ng tama. Minsan may mga taong nakadepende rin mula sa ating mga ginagawa para ma-inspire natin sila, ikaw ang mag sisilbing leader.

Minsan kahit wala na tayo sa ating paaralan kailangan patuloy parin tayong mag aral, kailangan parin nating matutunan ang lahat ng bagay sa buhay natin kasama narin kung paano natin mababago ang sarili at pagkatao natin kasama na ng ating pag iisip dahil magagamit natin yan lalo na sa pakikitungo sa ibang tao ang mga natutunan natin ay madadala natin saan mang lugar tayo mag tungo.

Ang mga inpormasyong nakukuha natin ay magsisilbi sa atin para maging creative sa lahat ng bagay, mga bagay na matutunan na hindi natin iniisip noon na meron pala tayong matutunan kung bibigyan natin ng halaga ang lahat ng dumadaan sa ating buhay.

Noon isa din ako na nagagalit kapag umuulan, nagagalit kapag bumabagyo at bumabaha sumisigaw ang aking isipan na sana wala nalang ulan, sana wala ng bagyo, sana wala ng baha pero hindi nangyayari, kahit nga ang tao minsan hindi natin sila kayang pigilan sa mga mali nilang ginagawa... ngayon naisip ko hindi ko naman talaga kayang kontrolin ang isipan ng ibang tao pati kalikasan dahil wala naman talaga sa akin ang control para silay pigilan. Pero ngayon naisip ko... bakit ang galit at patient hindi ko kayang kontrolin kahit alam kong nasa akin naman talaga ang control para gawin at iwasan ito. Bakit yung iba nagagawa nilang kontrolin ang sarili nila pero hindi ko magawa?  isang bagay din iyan na maari nating matutunan mula sa ibang tao hindi lang talaga natin binibigyan pansin ang mga bagay na nakikita natin mula sa ibang tao kung paano nila turuan ang kanilang sarili, hindi rin natin binibigyan ng pansin kung paano rin nila tinuturuan ang kanilang sarili para matutunan din natin kung paano tuturuan ang ating sarili kung paano manahimik,

Pero tayo nasa atin ang ating control pero bakit hindi nating subukang turuan din ang ating sarili kung paano mo gagamitin ang sariling control para sa galit at patience para makagawa ka naman ng respeto sa iba.


Friday, 31 October 2014

KAPAG BINATO KA NG BATO.. BATUHIN MO NAMAN NG TINAPAY



Noon iniisip ko ano ba talaga ang kahulugan ng "kapag binato ka ng bato.. batuhin mo naman ng tinapay". Paano natin kaya magagawa sa realidad?

Marami sa atin kadalasan nating ginagamit ang mga salitang iyan sa pag payo natin sa ibang tao.. Karamihan din sa atin na alam ang kahulugan ng salitang yan pero hindi alam gawin sa realidad o hindi alam gawin sa sarili. Madalas kong tinatanong ang aking sarili kung ano ba ang kahulugan ng tinapay?

Hanggang isang araw sa hindi inaasahang pangyayari sa buhay ko bigla ko nalang nagawa sa kapwa ang tunay na kahulugan ng "kapag binato ka ng bato.. batuhin mo naman ng tinapay".
Sa totoo lang.. mahirap pala gawin sa realidad ang tunay na kahulugan ng salitang iyan dahil likas minsan sa ating mga pilipino ang pagiging matapang, mataas ang pride ayaw bumaba sa kinalalagyan at likas sa atin ang mapagtanim ng sama ng loob kaya hindi tayo nagkakaroon ng pagkakataong ibalik sa kanya ang tinapay.

Dati akong security guard sa isang paaralan.. kasalukuyan ako ang naka-duty sa main gate ng paaralan sa hindi inaasahang pagkakamali hindi ko agad napagbuksan ang parating na presedente pala ng PTA or Parents Teacher Asossation dahil likas din sa mga pilipino na nakarating lang ng konti sa mataas na posisyon ganon - ganon nalang kung makasigaw lalo na't isang hamak na security guard lang kami na hindi kayang sumagot sa mga katulad nilang may katungkulan at dahil likas narin ang kayabangan sa katawan sa konting problema nakasigaw kaagad. Sinigawan ako ng lalaking naka-kotse at sinabing pag dumarating daw sila ay agad - agad naming bubuksan ang gate, napatulala ako at nakaramdam ng pagkapahiya dahil sa dami ng nakarinig, pero hindi ako nagpatalo sa nararamdaman kong emosyon umisip ako ng isang bagay kung paano ko naman siya mapapaamo. 

Inabangan ko ang pagdating muli ng presedente ng PTA at agad kong pinagbuksan sabay saludo sa harapan niya at nagsabing good morning po sir!  Napangiti ko ang lalaki lalo na't araw - araw kong ginagawa sa kanya ang pag saludo hanggang isang araw nagbibigay na sa akin ng ulam sa tanghalian, nagbibigay na madalas ng meryenda kapag meron silang meeting sa paaralan at isang araw pinatawag ako para ibigay ang spaghetti sa akin na labi-labis ko namang ikinatuwa dahil alam ko naapreciate niya yung ginagawa ko sa kanya sa kabila ng pagbulyaw niya sa akin at ihampas ako sa kahihiyan sa karamihan ng tao.

Habang lumilipas ang araw dito ko naisip na ito pala ang kahulugan siguro ng "kapag binato ka ng bato.. batuhin mo naman ng tinapay". Hanggang ngayon madalas kong nagagamit sa kapwa ko ang salitang iyan dahil alam ko kung ano ang magiging resulta. 

Ano man ang sinasabi ng isang tao.. huwag nating ibalik sa kanya ang mga batong ipinupukol nila sa atin bagkus subukan nating tinapay na mas malambot sa bato ang ibalik natin sa mga taong pumupukol sa atin ng bato asahan mo mapapalambot natin ang kanilang puso sa ginawa natin sa kanila. 

Kaya sa abot ng aking paniniwala iyan ang alam kong tunay na kahulugan ng mga salitang "kapag binato ka ng bato.. batuhin mo naman ng tinapay" 

Naniniwala ako na.. kahit anong ginagawa mo sa kapwa o sa buhay mo ikaw ang unang - unang makakatangap ng resulta sa ginagawa mo.. sigurado yan.



Thursday, 18 September 2014

MODERATION



Para po ito sa mga kaibigan at mambabasa ng blog kong ito.. Nais ko lang po ipaalam sa inyo lalo na sa mga nagnanais na magbigay ng mag comment o magbigay ng mga opinion sa mga sinusulat ko.. Sinadya ko po talaga na lagyan ng moderation ang aking comment box dahil po ito sa mga taong walang itiketa o walang disiplina sa sarili at pagsasalita..

Ang lahat po ng nagbibigay ng comment sa mga sinusulat ko ay nire-review po muna ng may ari ng blog na ito upang hindi po magtagumpay ang mga spammer o mga pasaway na gumagamit po ng mga malalaswang mga salita at masasamang salita sa kanilang mga comment. Kung halimbawang nais mong mag comment pagkatapos po ninyong isulat ang inyong opinion klick lang po ninyo ang POST COMMENT then hayaan na po ninyo dahil ako po bilang nagsusulat dito nire-review ko po muna ang inyong mga isinusulat... Kung halimbawang ang sinulat ninyo ay malinis na pagsasalita negative man o positive sa author huwag po kayong mag alala ang opinion po ninyo ay aking ipa-publish maghintay lang po kayo ng dalawa , tatlong araw kapag nag online ako dito ay maipa-publish na po ang inyong comment basta tandaan lang po ninyo kung anong title ng post ko kayo nag comment para madali po ninyo mahanap sa pagbabalik ninyo dito.

Negative man o positive ang inyong comment ok lang po sa akin sigurado ipa-publish ko po ang inyong comment basta wala lang mga malalaswa at masasamang salita sigurado mapa-publish ko po ang inyong opinion. Salamat po ng marami sa inyo pagbisita dito sa aking blog mabuhay po tayong lahat.

Friday, 1 August 2014

PULUBI SA PUSO AT ISIPAN KO



Isang araw kalalabas ko lang galing sa aking pinapasukang trabaho naisipan kong tumingin ng mga bagay na hindi naman masyadong mahalaga sa buhay ko ngunit kailangan ko sa pang araw-araw kong gagamitin. habang naglalakad ako hindi kalayuan sa akin meron akong natanaw na pulubi naka upo sa tabi ng daanan ng mga tao mag asawang matanda na namamalimos. Napatigil ako sandali sa di kalayuan at dinukot ko ang bulsa ko at binilang ang baryang hawak-hawak ko saka ako nagpasyang maglakad palayo sa dalawang matanda. Sa abot ng aking makakayang bilhin basta may matira lang akong pamasahe nagpasya akong bumili ng dalawang pineapple jiuce at dalawang pirasong pritong bananaque saka ako bumalik sa dalawang matanda at iniabot ko ang binili ko sa kanila saka ako nag lakad pauwi sa aking tinutuluyan.

Nakakawa ang mga taong nagpapakahirap para lang mabuhay, nagtitiis sa lamig ng patak ng ulan at nakakapasong init ng araw habang tinitiis ang nararamdamang gutom sa gitna ng lansangan. Sumasagi lagi sa isipan ko "kahit kokonti ang aking yaman mapalad pa rin ako dahil hindi ko dinaranas ang dinaranas ngayon ng mga pulubi" hindi biro-biro ang kanilang kalagayan, hindi biro-biro ang tinitiis nilang gutom dahil sa kawalan ng kayaman alam ko kung gaano kahirap ang makaranas ng gutom kaya sa tuwing may makikita akong pulubi hindi ako nagdadalawang isip para bahaginan sila ng sobra kong yaman.

Mula pa noon hanggang ngayon sa tuwing may nakikita akong pulubi na namamalimos hindi pwedeng lalampasan ko sila ng hindi ako mag aabot kahit konting halaga basta makakaya ko magbibigay ako, hindi na ako nag iisip kung ano at sino pa sila o saan nila dadalhin ang binigay kong halaga nasa kanila na iyon ang mahalaga gusto ko silang tulungan, gusto ko silang makaramdam kahit ng konting kaligayahan dahil alam ko tao din sila na kailangan nilang mabuhay.. sa ginagawa ko alam kong sinusuklian din ng panginoon ang kabutihang ginagawa ko sa kanila dahil binibigyan din ako ng kaligayahan ng nasa itaas nagkakaroon ng kasagutan ang mga pangunahin kong problema sa buhay.

Nangangalit lang ang aking kalooban hindi lang sa ating gobyerno pati narin sa mga taong bulag sa kanilang mga nakikita sa kanilang mga dinaraanan na kahit man lang sa konting halaga hindi manlang nila kayang mag abot kahit  sa halagang limang piso bakit hindi nila makuhang abutan ang mga pulubi kahit man lang sabihin na nating kaplastikan ang kanilang pag tulong hindi pa magawa, kahit man lang sabihin na nating pakitang tao man lang ang mahalaga nakadagdag ang halagang limang piso sa kakainin ng mga pulubi.

Ang kadalasang naririnig ko sa mga tao..
"Kaya daw hindi sila nagbibigay ng limos sa mga pulubi ay lalo daw mamimihasa ang mga pulubi".
"Kaya daw hindi sila hindi nagbibigay ng limos ay baka pakawala daw sila ng mga sindikato".
"Kaya daw sila hindi nagbibigay ng limos ay ipang susugal lang naman daw".

Ang daming dahilan, mga taong mapanghusga ang totoo niyan.. wala lang talaga kayong awa, hindi kayo marunong umunawa sa mga taong tulad nila, hindi kayo marunong umintindi ng kanilang kalagayan at hindi lang talaga kayo marunong magmahal ng inyong kapwa, iyan kasi ang mga nakatagong bulok sa inyong pagkatao, mga nakatagong bulok sa inyong puso't-isipan. Ayaw nyo lang talagang tumulong, ayaw nyo lang talagang magbigay ng limos, ayaw nyo lang talagang ibahagi sa iba ang sobra ninyong kayamanan at kaligayahan.

Hindi ko hinahadlangan ano man ang nais ninyong isipin sa inyong kapwa o ano man ang nais ninyong desisyon sa buhay ang akin lang naman sana lawakan natin ang ating pang uunawa sa mga tulad nila tulad din natin sila na may damdamin at marunong lumuha.

Sana lagi nating iisipin...
Ang pagbibigay ng limos ay tanda ng pag akay mo sa kanila para mawala ang nararamdaman nilang gutom at pagpapasaya ng kanilang damdamin kahit sa konting halaga man lamang.



Sunday, 20 July 2014

SIMPLENG BAGAY NA MAHIRAP GAWIN


Ano ang mga simpleng bagay na mahirap nating gawin ngunit kaya naman nating gawin na maari kang hangaan kung magagawa mo sa iba?

Kadalasan ang isang malaking kamalian natin ay ang mag isip lang ng isang napakalaking bagay o napaka-importanteng bagay na magagawa para makakuha ng attention ng ibang tao, kaya sa realidad ang mga maliliit na bagay na maari nating magawa ay hindi natin makuhang gawin.

Ilagay sana natin sa ating isipan na kahit ang mga maliliit lang na bagay ay napakalaki ring halaga para tapunan tayo ng attention ng ibang tao at pag isipan kung anong meron pagkatao at pag iisip meron tayo. Dito sa mundo ay may kanya - kanya tayong imahe na maari nating ipakita o ipakilala sa ibang tao.. Kung paano ka kumilos, kung paano ka mag salita, kung paano ka mag bigay ng mga comento sa mga napapanahong usapin, Kung paano ka mag-respeto sa komento ng ibang tao at kung paano ka mag pakita at mag hundle ng attitude mo sa ibang tao lahat yan ay mga simple bagay na maari nating ipakita o gawin sa ibang tao.

Ang pakikitungo sa tao sa realidad man o sa facebook sa pamamagitan ng ating pagsasalita makakakuha tayo ng puntos para ma-impress natin ang mga tao hindi lang sa kung paano ka magdala ng mamahaling alahas at nag gagandahang mga damit.

Ang isipan ng tao laging kaakibat ang paghuhusga depende sa kung ano ang nakikita nila sa ating sarili o sa ating ginagawa, ang mga simpleng bagay na magagawa mo na maaring makatawag ng attention ng ibang tao ay napakalaking impact sa kanilang isipan. Ang mag bigay ng respeto sa ibang tao ay isang bagay rin minsan na napakahirap gawin lalo na kung nasasapawan tayo ng kagalingan o ng talino ng ibang tao kadalasan dito nag babago ang attitude natin dahil minsan hindi tayo marunong tumangap ng pagkatalo. Binibigyan na natin minsan ng hindi magandang impression ang mga taong nakakahigit sa atin ng talino o sa anu pa mang bagay, isang simpleng bagay din iyan na mahirap nating gawin pero isang napakalaking impact naman iyan na makakamit mo mula sa isipan ng iba kung marunong kang tumangap ng katotohanan at pagkatalo na maari kang hangaan dahil sa magaganda mong pagsasalita kahit nasasapawan tayo ng talino ng ibang tao.

Kahit ang simpleng pagsasabi ng salamat ay isa ding napakahirap nating gawin o ibigay sa ibang tao, ang simpleng pagsasabi ng salamat ay isang bagay na pagpapakilala ng kabaitan ng ating pagkatao, simpleng pasasalamat para ipahatid sa iba na marunong tayong mag-appreciate kahit ng mga simpleng mga bagay na natatangap natin mula sa ibang tao.

Lagi rin nating gagamitin ang ating humor sa ibang tao para mas lalong mapalapit kayo sa isat - isa at lagi nating gagamitin ang smile kung nakaharap o nakikipag usap tayo sa ibang tao, pag papakita lang ng pagiging masayahin natin at pagpapakilala sa iba na friendly tayong tao.

Isang halimbawa na inaakala mong maliit na bagay ay ang pagtangap sa isang tao ano man ang katayuan niya sa buhay.

Kung minsan ang pag kilala at pag tangap sa ano mang talino meron ang ibang tao ay hindi natin matangap sa ating sarili na mas nakakahigit ang talino nila kaysa sa atin, nagkakaroon ng distansya ang pagitan ninyo ng taong nakakahigit sa iyo ng talino, nagkakaroon tuloy kayo ng pagkakataon para hindi mapalapit sa isa't - isa dahil meron balakid na nakaharang sa pagitan ninyong dalawa ang ugaling hindi natin matutunan o hindi natin magawa ang pag-appreciate kung ano meron sila na wala tayo. Hindi natin kayang makipag usap sa mga taong ayaw nating kausapin dahil alam nating mas nakakahigit siya sa ating talino dahil alam nating na sa pakikipag-bigayan ng kuro-kuro ay tiyak na matatabunan tayo isang bagay na ayaw nating mangyari at ayaw nating tangapin ang katotohanan na may mga batang nakakahigit ng talino sa nakakatanda. Kung magagawa natin at matatangap ang mga bagay na ganito mas hahangaan kayo dahil wala kayong pinipiling kausap at may pagkakataon na maibibigay at maipapahayag din ninyo ang mga bagay na hindi nalalaman ng ibang tao. Mawawala ang balakid para magkalapit kayong dalawa at magkaroon ng pagkakataong maging mag kaibigan kayo.

Sana hindi lang ang mga malalaking bagay na gusto nating gawin para hangaan tayo ng ibang tao
Kahit man lang sa mga simpleng bagay lang kung iyan lang ang kaya natin at hindi mahirap gawin para ma-impress natin ang ibang tao... Bakit hindi natin gawin.

Saturday, 7 June 2014

OPEN ARMS

Re-post

Ayaw ko sanang mag kuwento dito ng mga bagay na
pumupukaw sa mga malalambot nyong damdamin,
hangat maari ayaw kong sirain ang masasaya ninyong
mga oras, ngunit lagi akong hinihikayat ng imahinasyon
ko na magsulat, stresstab kasi para sa akin ito.

Naalala ko nung minsan nanonood ako ng isang singing
contest sa television ang hinding hindi ko nakakalimutan
hangang sa ngayon. Isang batang nasa edad katorse ang
sumali sa isang patimpalak, Ang amature singing contest.
Bagamat may kaliitan at nasa edad pa na kung titingnan
mo ang kanyang mga katungali masasabi mong walang
kalaban-laban ang batang babae na ito.

Habang pinapanood ko ang mga naunang kontestant
humanga ako sa mga galing nilang kumanta, sa ganda
ng kanilang mga kasuotan lamang na sa puntos isama
pa ang kanilang kumikinang na kagandahan.
Matapos ang ilang mga kontestant sumunod ay ang
dalaginding na nasa edad katorse ang umakyat sa
intablado. Simpleng kasuotan, simpleng ayos ng mukha,
nag iisang sumali wala nino mang kasama kundi
ang lakas ng loob at determinasyon niyang sumali
ano man ang kahihinatnan ng kanyang pagsali.

Tumugtug ang mga instrumento, umpisa ng
kanyang pag awit, isang awit na may pamagat na

''OPEN ARMS''
Isang awit na tumatama sa klase ng kanilang
pamumuhay, isang awit na humihingi ng kalinga
ng mga taong nakakalimot sa kanila, isang awit
na nangangailangan ng atensyon.

Nag umpisa na siyang umawit
Wala pa sa kalahati ang kanyang inaawit,
nag umpisa na siyang lumuha, hindi na niya mapigilan
ang pagtulo ng luha sa kanyang mga mata, ayaw
nyang sirain ang kanyang awit, ngunit...
hindi na niya mapigilan ang kanyang pag iyak.
Habang patuloy na tumutugtug ang mga instrumento
lalong ayaw papigil ang mga luhang dumadaloy sa kanyang
mga mata, habang nakatayo patuloy na ang kanyang pagiyak
na tinakpan nalang niya ng dalawa niyang palad ang
kanyang mga mukha na tanging hagulhol nalang ang
naririnig sa mayk na kanyang hawak. Hindi na niya
makuhang umawit, ngunit nanatiling nakatayo, umiiyak.

Minarapat na ng mga emsi na lapitan nalang siya upang
mapawi ang kanyang pag iyak. May nagtanong sa dalagita
bakit ka umiiyak ineng? Bakit hindi mo itinuloy ang iyong
pagkanta?
Sumagot yung dalagita, "Hindi ko po makuhang tapusin
ang kinakanta ko"

Bakit?
( tanong ng isa pang emsi )

Naalala ko po nanay ko.

Asan ang nanay mo ineng?
(tanong ng isa pang emsi)

"Nakaburol po ngayon nanay ko"
Iniwan na po kami.
Sabay upo ng kaawa-awang bata na lalong
hindi mapigilan ang pagiyak sa sakit na
nararamdaman, sabay takip sa mukha upang
kahit papaano ayaw niyang ipakita sa tao ang
kanyang pag iyak. Isang batang babae na gustong
sumabay sa kasiyahang nagaganap,ngunit sa murang
edad hindi siya makawala sa sakit na nararamdaman
ang pagkawala ng kanyang ina.

Bakit andito ka?
Gusto ko pong magkapera para sa mga kapatid
ko kahit consolation prize lang po malaking
bagay napo sa amin, kahit hindi na po ako
manalo gusto ko ng umuwi wala pong
kasama mga kapatid ko ngayon sa amin.

Labis akong humanga sa ginawa ng batang
babae, sa murang edad taglay niya ang
determinasyon at lakas ng loob alang-alang
sa kanyang mga kapatid. Hindi alintana ang kahihiyan.
Alam ko, sa bawat batang katulad nila
may pasko ng kaligayahan ang naghihintay
sa kanila.

Lahat silang magkakapatid
kinalinga at pinag-aral ng isang
sponsor ng patimpalak.