TIBAY NG RELASYON

Sa isang relasyon, mahalaga ang respeto, unawamalasakit at awa. Mga importanteng bahagi ng pagmamahal.Hindi narin siguro lingid sa atin ang mga bagay na yan, alamkong alam na nating lahat, basta sinabing pagmamahal andiyanna ang lahat ng sangkap, ngunit... bakit marami parin anghindi nakakagawa ng mga bagay na yan? Alam lang ba nating sabihin pero hindi natin kayang gawin?!Paano nga ba titibay ang isang relasyon?!Sa tagal na ng pagsasama namin ng aking may bahay ni minsanhindi pa kami nag away, ni minsan hindi pa kami nagsigawanat ni minsan hindi pa kami nagkasakitan, sa salita man o sa gawa.Pero yung tampuhan hindi maiiwasan natural na sa bawat tao yan.Unang lingo o buwan naming nagsama ng aking may bahay tinanong akong aking may bahay kung paano ba titibay ang aming pagsasamayun bang hindi kami magkakagalit o mag aaway. Alam naman natinna ang isang ugat ng paghihiwalay ay ang "KASALANAN". Iyan angdahilan ng pag aaway ng magkasintahan o ng mag asawa. Iyan din angmagiging dahilan para mawala ang tiwala, paggalang, hanggang mawalana ng lubusan ang pagmamahalan.!Isang bagay lang ang sinabi ko sa kanya para tumibay ang pagmamahal ko sa kanya at titibay din ang pagmamahal niyasa akin. "LAHAT NG AYAW KO HUWAG MONG GAGAWIN""LAHAT NG AYAW MO HINDI KO GAGAWIN"Hangang ngayon, sa tagal ng aming pagsasamasa bawat naisin naming gawin ipapaalam namin sa isat-isa.!Sa pagmamahal...Huwag mong gawin ang isang bagay na ikagagalit niya.Ikaw ang unang rumespeto sa kanyaIkaw ang unang umunawa sa kanyaIkaw ang unang magmalasakit sa kanyaIkaw ang unang mag pakita ng awa sa kanyaHuwag mong hintaying ibigay niya ang mga bagay na kaya mong ibigay sa kanya. Yang mga bagay na yan ang mahirapniyang makita sa iba asahan mo hindi ka niya ipagpapalit.Minsan nagtampo siya sa akin, sinabi ko lang sa kanya naayaw ko ng nagtatampuhan tayo ng matagal, yon lang hindina muling naulit.!Isang bagay lang ang kahit ayaw ko pero wala akongmagawa, pag kumalabit, kahit ayaw ko wala akong magawa.Sigurado wala akong almusal, walang sinangag, ''MAGSANGAG KA MAG ISA MO!!''!Pero.. pag napagbigyan mo naman pati mga manok maagapa krooookotokotok may almusal agad.!Yan din ang kabilin-bilinan ko sa tatlo kong anakdala-dala nila sa kanilang isipan ang mga bagay na ayaw kokaya lumaki silang dala nila kung anong pagkatao meron kaming mag asawa.!Ang panganay kong anak na babae na ngayoy Assistant Manager sa isang pwesto sa aming bayan,at ang pangalawa kong anak na lalaki na magtataposna sa darating na marso ng kursong Criminologyat ang bunso kong anak na nagmana sa akin ng mga katarantaduhan at nasa kanya na lahat ng katigasan ng ulo at kapilyuhan buwisit!

OPEN ARMS

Ayaw ko sanang mag kuwento dito ng mga bagay napumupukaw sa mga malalambot nyong damdamin,hangat maari ayaw kong sirain ang masasaya ninyongmga oras, ngunit lagi akong hinihikayat ng imahinasyonko na magsulat, stresstab kasi para sa akin ito.!Naalala ko nung minsan nanonood ako ng isang singingcontest sa television ang hinding hindi ko nakakalimutanhangang sa ngayon. Isang batang nasa edad katorse angsumali sa isang patimpalak, Ang amature singing contest.Bagamat may kaliitan at nasa edad pa na kung titingnan mo ang kanyang mga katungali masasabi mong walangkalaban-laban ang batang babae na ito.!Habang pinapanood ko ang mga naunang kontestanthumanga ako sa mga galing nilang kumanta, sa gandang kanilang mga kasuotan lamang na sa puntos isamapa ang kanilang kumikinang na kagandahan.Matapos ang ilang mga kontestant sumunod ay angdalaginding na nasa edad katorse ang umakyat saintablado. Simpleng kasuotan, simpleng ayos ng mukha,nag iisang sumali wala nino mang kasama kundiang lakas ng loob at determinasyon niyang sumali ano man ang kahihinatnan ng kanyang pagsali.!Tumugtug ang mga instrumento, umpisa ng kanyang pag awit, isang awit na may pamagat na!''OPEN ARMS'' Isang awit na tumatama sa klase ng kanilang pamumuhay, isang awit na humihingi ng kalinga ng mga taong nakakalimot sa kanila, isang awitna nangangailangan ng atensyon.!Nag umpisa na siyang umawitWala pa sa kalahati ang kanyang inaawit,nag umpisa na siyang lumuha, hindi na niya mapigilanang pagtulo ng luha sa kanyang mga mata, ayaw nyang sirain ang kanyang awit, ngunit...hindi na niya mapigilan ang kanyang pag iyak.Habang patuloy na tumutugtug ang mga instrumentolalong ayaw papigil ang mga luhang dumadaloy sa kanyang mga mata, habang nakatayo patuloy na ang kanyang pagiyak na tinakpan nalang niya ng dalawa niyang palad ang kanyang mga mukha na tanging hagulhol nalang ang naririnig sa mayk na kanyang hawak. Hindi na niya makuhang umawit, ngunit nanatiling nakatayo, umiiyak.!Minarapat na ng mga emsi na lapitan nalang siya upangmapawi ang kanyang pag iyak. May nagtanong sa dalagitabakit ka umiiyak ineng? Bakit hindi mo itinuloy ang iyongpagkanta? Sumagot yung dalagita, "Hindi ko po makuhang tapusinang kinakanta ko"!Bakit? ( tanong ng isa pang emsi )!Naalala ko po nanay ko.!Asan ang nanay mo ineng?(tanong ng isa pang emsi)!"Nakaburol po ngayon nanay ko"Iniwan na po kami.Sabay upo ng kaawa-awang bata na lalonghindi mapigilan ang pagiyak sa sakit nanararamdaman, sabay takip sa mukha upangkahit papaano ayaw niyang ipakita sa tao angkanyang pag iyak. Isang batang babae na gustongsumabay sa kasiyahang nagaganap,ngunit sa murangedad hindi siya makawala sa sakit na nararamdamanang pagkawala ng kanyang ina.!Bakit andito ka?Gusto ko pong magkapera para sa mga kapatidko kahit consolation prize lang po malakingbagay napo sa amin, kahit hindi na po akomanalo gusto ko ng umuwi wala pongkasama mga kapatid ko ngayon sa amin.!Labis akong humanga sa ginawa ng batangbabae, sa murang edad taglay niya angdeterminasyon at lakas ng loob alang-alangsa kanyang mga kapatid. Hindi alintana ang kahihiyan.Alam ko, sa bawat batang katulad nilamay pasko ng kaligayahan ang naghihintay sa kanila.!Lahat silang magkakapatid kinalinga at pinag-aral ng isang sponsor ng patimpalak.Ang NATIONAL BOOKSTORE.

SA ARAW NG PASKO

Ilang araw na ang nakalilipas nakatangap ako ng isang tawagmula sa pilipinas, isang ginang ang tumawag sa akin upangkumustahin ang kaniyang asawa na halos mag dadalawangbuwan na raw na hindi nakikipag usap sa kanila.Dahil kilala ko yung lalaki, minarapat nung ginang na akoang kausapin upang maiparating nila ang kanilang pag aalala,pangungulila sa asawang nakalimot na sa kanyang responsibilidad.Ayaw ko sanang isulat dito, sinubukan kong kausapin ang lalakingunit hindi ako pinakikingan at hindi na muling nakikipagkitasa akin. Minarapat ko nalang isulat dito, alam kong nababasaniya ito.!Kaibigan para sa iyo ito,Noong nasa pinas ka pa kasalukuyan kayong nakikibaka sa hirapng inyong pamumuhay, kasama mo ang iyong butihing maybahayna sinusuong ang hirap ng inyong pamumuhay. Sa kontingkaligayahan na binibigay mo sa iyong asawat mga anakinuunawa ka nila dahil alam at tangap naman nila kung anolang ang kaya mong ibigay sa kanila. Sa konting kaligayahangibinibigay mo sa kanila hindi ka nila iniiwan dahil alam mo kunggaano ka rin kamahal ng iyong asawat mga anak.Nung nabalitaan mo na isa ka sa mapalad na makaalisdahil narin sa tulong ng pagdarasal ninyong mag asawapinakingan ang inyong panalangin. Alam mo bang ang unang-unang natutuwa ay ang iyong asawat mga anak? Dahil iyan na ang pagkakataon ninyo na makaahon kayo sa hirap, iyan na ang pagkakataon mo na mabibigyan mo narin ng kaligayahan ang iyong asawat mga anak. Tuwang-tuwa ang iyong asawa dahil kahit papaano mabibigyan nyo narinng maayos na kasuutan ang inyong mga anak.!Ngayong andito ka na... abot mo na ang kaligayahangmatagal nyo ng pangarap ngayon mo pa sila iiwan.Ngayong nalalasap mo na ang kasaganaan sa iba mo paibinibigay. Yang bago mong kinakasama ang binibigyan mong kaligayahan kaysa sa sarili mong pamilya? Ipinagkait mo sa mga anak mo ang mga pangarap nila, ipinagkait mosa iyong asawa ang kaligayahang ngayon lang nila matitikman.Hindi ka ba naawa sa asawa mo't mga anak? Alam mo ba kung gaano kasakit ang ibinibigay mo sa kanila ngayong pasko?
Masaya ka sa piling ng bago mong minamahalhabang ang asawa't mga anak mo umiiyak. Iniwan moang sarili mong pamilya sa gitna ng karagatan na walangsagwan, walang makain, walang matakbuhan.!Kumakain ka ng masarap... hindi mo ba naiisipkung kumakain din ba sila ngayon?
!Masaya ka ngayon... hindi mo ba naiisip kung baka umiiyakang pamilya mo ngayon?!Iisa lang ang binangit niya sa akinMERRY CHRISTMASS DAWyan lang... umiiyak na siya.!Ngayong paskong darating nakikita ng asawa't mgaanak mo sa kanilang isipan na masaya ka sa araw ng kapaskuhan.
Sana...Sa paskong darating makita mo rin sa iyong isipan anglarawan ng iyong asawa't mga anak.!IKAW ANG KALIGAYAHAN NILASA ARAW NG PASKO!Tawagan mo sila, kumustahin mo pamilya mobaka.. "NAGUGUTOM".

KASALANAN BA AY ISANG PAGKAKAMALI

Madalas nating naririnig sa mga kaibigan,kakilala, o kung minsan sa mga mahal natin sa buhayKadalasan ang tao pag nakakagawa ng isang bagayna makakasakit ng damdamin o nakakagawang kasalanan, ang madalas nating naririnig sakanya.. "IM SORRY, PATAWARIN MO AKO
SA AKING PAGKAKAMALI"Minsan naman.."WALA NA BANG PANGALAWANG PAGKAKATAON
ANG NAGAWA KONG PAGKAKAMALI?"
Ang kasalanan nga ba ay isang pagkakamali?Paano mo kaya nasabi na ang nagawa mongkasalanan ay isang pagkakamali?
Naniniwala ako na ang pagkakamali ay hindi kasalanan.Pero ang kasalanan ay hindi pagkakamali.
Isang kaibigan ko ang nagbigay sa akin ng isang halimbawana nauukol sa kasalanan na sinasabi nilang isang pagkakamali.Halimbawa daw na ang isang gurly na nagmahal sa isang lalaki na meron ng nagmamay-ari or kasal na sa isang babae ang minahal niya ng hindi niya alam namay asawa na yung lalaki. Maituturing daw na kasalanan iyondahil ang minahal niya ay lalaking may pananagutan na. Para sa akin.. Hindi kasalanan nung gurly ang kanyang nagawa. Iyon ang masasabi kong.. "pagkakamaling hindisinasadya". "Pagkakamaling hindi ko masasabing kasalanandahil hindi niya alam na may asawa na yung lalaki.Pero kung alam nung gurlY na may asawa na yung lalakipatuloy parin niyang inibig yan ang masasabi kongkasalanan. Kasalanang hindi pagkakamali.Kadalasan ang tao pagnakagawa ng kasalananmadalas na sinasabi nilaIM SORRY NAGKAMALI AKOPATAWARIN MO AKO SA AKING PAGKAKAMALI.
Tayong lahat alam naman natin kung ano ang mgakasalanan, sa mata ng tao at sa mata ng diyosmaliit man o malaking kasalanan alam nating kasalananbakit pa natin ginagawa tapos sa huli sasabihingnagkamali. Ikaw.. naniniwala ka ba na ang kasalanan ay isang pagkakamali?

PAGPAPATAWAD

Isang parte ng buhay natin ang pagpapatawad Isang parte rin ito ng pagpapakita ng pagmamahalhindi lang para sa kapwa, para narin sa ating sarili.Marami akong naririnig minsan na mahirap magpatawaddahil sa sakit na naramdaman. Ayaw mong magpatawadpara maipakita mo sa tao ang nararamdaman mong galit.Mahirap nga ba ang magpatawad?Kung hindi mo magawang magpatawad hindi ka makakawalasa anino ng iyong galit, kung hindi ka magpapatawadhindi ka makakawala sa parusa ng sarili mong galit,ang galit na nararamdaman ay isang malaking bagay nahadlang sa iyong kaligayahan, malaking hadlang parasa plano mong magmahal.kung hindi mo magawang magpatawad habang panahon kanghindi makakaramdam ng kapayapaan sa iyong isipan.Hindi ka makakaramdam ng kasiyahan dahil nakakulong kasa galit na iyong nararamdaman, ikaw ang hindi malaya,Ikaw ang magsa-suffer hindi siya.sarili mo lang ang pinaparusahan mo. Ayaw mong mongmagpatawad dahil inaakala mo sa iyong isipan na kung magpapatawad ka nangangahulugan ang kanyang pagkapanalo.Subukan mong magpatawad, ikaw ang lubos na makakaramdamng kalayaan dulot ng galit para makontrol ang iyong sarili. Kasiyahang regalo mo hindi lang don sa tao pati narin sa iyong sarili.Marami ang nagsasabi na ''FORGIVE AND FORGET THE PAST''Para sa akin
Magpatawad ka, pero.. huwag kang lumimot sa nakaraan.YUNG TAO ANG KALIMUTAN MOHINDI YUNG MEMORIESHuwag mong kalimutan ang nakaraan para alam mo naang mga mali para bukas. Bigyan mo lang ng kalayaan angisipan mo sa galit hindi sa memories para alam mo kungsaan ka nasaktan noon at alam mo kung saan ka mulingmagsisimula para maprotektahan ka from future bitterness.Kung kakalimutan mo ang nakaraan, makakalimutan mo rin kung paano ka nagpatawad, kung paano ka nakaramdamng kasiyahan, paano mo magagawa uli sa susunod.Ang pagpapatawad ay nangangahulugan ng panibagong bukas muli para makapagsimula. MAGPATAWAD KA... PASKO NA

DESENTE KA BA

Matagal din akong nawala dito sa sirkulasyon sa hindi
maiiwasang kadahilanan. Bagamat sumisilip parin ako paminsan-minsan. Masyado akong nagugulat sa mga nababasa ko, mga palitan
ng mga salita, mga away na nangyayari na dapat sanay hindi nangyayari dito sa mundo ng pag blo-blogging.

LAHAT TAYO AY MGA DESENTENG TAO
WALA AKONG NAKIKITANG DESENTE SA AWAY
SA SALITA MAN O SA GAWA.

Bakit nagkakaroon ng away?
Bakit ka nagkakaroon ng kaaway?
Bakit nagkakaroon ng samaan ng loob sa bawat isa?

Nagkakaroon ng away o samaan ng loob dahil sa isang tao na nag umpisa ng away. Sa isang tao na pinaiiral ang pagiging sama ng pag uugali. Lumalawak ang away dahil naman sa mga taong mahilig makisawsaw sa away ng iba. Sa araw-araw na pagbabasa ko sa ibat-ibang blogsite dahil sa nais kong makapulot ng mga magaganda pang aral na magagamit ko sa pang araw-araw kong pamumuhay. May mga nababasa ako minsan na hindi kaaya-aya sa aking pananaw, hindi kaaya-aya sa aking panlasa, at hindi kaaya-ayang mga salita para ipabasa sa iba. Pero ang lahat ng iyan ay pinagkikibit ko nalang ng balikat, pinalalampas ko na lang iniisip ko doon siya masaya sa ginagawa niya bakit ko siya hahadlangan, bakit ko siya pupunahin kung hindi naman siya nakakasakit ng damdamin ng iba. Hindi rin naman niya hinahadlangan ang mga ginagawa ko. Iniisip ko hindi naman ako yayaman sa pagpuna sa ginagawa ng iba. Wala namang mawawala kung magiging tahimik na lang ako. Ang pinag iisipan ko kung paano ba ako makapag papasaya sa kapwa ko at kung paano ako hahangaan ng isang tao. Mas masarap ang maging tahimik, mas masarap ang walang kaaway. Nilalagyan ko ng quality ang lahat ng ginagawa ko, lahat ng iniisip kong gawin, at nilalagayan ko ng quality ang bawat salita na binibitiwan ko sa kapwa, sa madaling salita iniisip ko munang mabuti kung makakasakit ba ako ng damdamin ng kapwa bago ko sabihin ang isang salita. Dahil ni minsan hindi ko kinahiligan ang manakit ako ng damdamin ng kapwa ko, dahil ayaw ko ding sasaktan nila ang damdamin ko. Ni minsan hindi ko kinahiligan ang magpahiya ako ng kapwa ko at ni minsan hindi ko pinag iisipan kung paano ba ako makapanakit ng tao.
Ikaw? Sinaktan ba niya damdamin mo?
Bakit mo siya sinasaktan?

Sa buhay natin...
Kailangan ba ng away para yumaman?
Kailangan ba ng away para dumami ang kaibigan?
Kailangan ba ng away para masabing magaling ka?
Masaya ka ba kung meron kang kaaway?
Masaya ka ba kung nasasangkot ka lagi sa away?
Bakit ka nasasangkot sa away?
Aminin man natin o hindi meron ka ring kasalanan o pagkakamali kaya ka nasasangkot sa away. Nadamay ka dahil isa karin sa nakikisawsaw sa away ng iba.
Bakit hindi mo magawang manahimik?
Mahirap bang maging tahimik o mas mahirap yung may kaaway?
Mahirap bang kontrolin ang sarili? o gusto mo lang ipakita ang kagalingan mo?
Yan lang ba ang paraan ng pagpapakita ng kagalingan?
Apektado ba ang buhay mo kung may mabasa kang hindi kaaya-aya sa panlasa mo?

Tanungin mo ang sarili mo, kung bakit ka nasasangkot sa away? Dahil isa karin sa nakikipag away. Paano magkakaroon ng kaaway ang isang tao kung tahimik lang siya sa kanyang ginagawa.
Ilagay mo ang sarili mo sa kaaway mo... kung ikaw ang makarinig o makabasa ng hindi maganda na tungkol sa iyo hindi karin kaya magagalit?
Huwag mong saktan ang damdamin ng kapwa mo
kung ayaw mo ring saktan nila damdamin mo.
Ano ba hanap mo..kaibigan o kaaway?

Hindi ka ba nahihiya sa mga kaibigan mo kung nalalaman nila na lagi kang may kaaway? Hindi ka ba nahihiya sa ginagawa mo?
Walang away kung wala ka na nagsimula ng away.

DESENTE KA BANG TAO?

Kung nais mong tumulong para sa katahimikan
Tumahimik ka na lang makakatulong ka pa.

Wala po akong pinapanigan sa bawat isa.

PAG AARAL

Noong nasa high school pa lang ako, kapag kasama koang mga kaibigan ko, kabarkada nakakalimutan ko anglahat dahil minsan ang sarap sa pakiramdam kapagkasa-kasama mo na ang mga kaibigan mo, kabarkada mo.Hindi mo na naiisip kung ano ang bukas, basta ang mahalagayung ngayon na kasama mo sila.Madalas yan din ang isang dahilan kaya naliligaw tayo ng landas. Nawawala ang konsentrasyon natin sa pag-aaraldulot ng impluwensya ng kabarkada.!Noong bata palang ako at kapiling ko pa ang aking inamadalas niyang sinasabi sa akin.. "Anak mag aral kang mabuti para pag nakatapos ka madali kang makahanapng trabaho." "Mawala man kami kaya mong buhayin ang sarili moNoon... dahil dala ng ating kabataan hindiko masyadong inintindi ang bilin sa akin ng aking ina.Hangang sa nawala ang aking mga magulang, unti-untinakakaramdam ako ng hirap mabuhay, hangang sa bumaliksa aking ala-ala ang bilin sa akin ng aking ina, Totoo ang kanyang sinabi, kailangan natin ang may natapos dahilito ang magiging sandata natin pagdating ng panahon.Bagamat maraming hadlang, maraming balakid, maramingpagsubok ang dadanasin bago mo makamit ang makapagtaposng pag-aaral. Dahil dala ng aking determinasyong makapagtaposlahat ng paraan ginawa ko hangad ko lang na makapagtaposkahit mababang kurso lamang. Kumuha ako ng mga mababang kurso na kailangan sa paghahanap buhay.Kumuha ako ng BASIC SEAMAN COURSE, HEAVY EQUIPMENTOPERATOR, MACHINE SHOP, AUTO MECHANIC, AUTO ELECTRICITY, GMAW/SMAW WELDINGBUILDING ELECTRICITY W/ APPLIANCE SERVICING!Sa tulong ng aking determinasyon na makapag tapos,Sa tulong ng pag aalala dulot ng kahirapan,Sa tulong ng pagdarasal,At sa tulong ng payo ng aking ina na ang pag aaralang siyang gabay natin tungo sa kaginhawaan.Narating ko ang kinalalagyan ko ngayonDalawa sa natapos ko ang nagamit ko sa paghahanap buhay!Hindi hadlang ang kahirapan para makamit mo ang iyong minimithi.Walang hadlang kung nanaisin mo talagang makamitang isang bagay na nais mong marating.Ikaw din ang makikinabang sa bandang huli.!Tandaan mo...KUNG MAY NATAPOS KA... LAMANG KA SA ILANGLIBONG APLIKANTE NA HINDI NAKATAPOS.

KAAWA-AWANG MGA PINOY

Madalas naririnig natin sa radio, napapanood natin sa TV,nababasa sa mga pahayagan na ang bukang bibig ngating pangulo at ng mga nanunungkulan sa ating gobyernona "Ang mga OFW's daw ang malaking naitutulong sa ekonomiyang pilipinas. Malaki daw ang naitutulong ng mga nagtatrabahodito sa ibang bansa. Malaki daw ang perang ipinapasok natin sa kaban ng bayan. Madalas iyan ang palaging bukang bibignila. Kung maririnig mo nga naman iyang sinasabi nilang iyanmatutuwa ka dahil isa ka sa nakakatulong sa pilipinas.!Isang kaibigan ko ang nag apply sa POEA. Pagdating niya ng POEA ni refer siya sa agency, dahil angmga agency naraw ang nag aasikaso papunta dito sa abroad.Tiningnan ng kaibigan ko kung saang agency siya mag aaplynakita ng kaibigan ko sa labas ng POEA ang sangdamakmak naagencies. Pumili ng isang agency yung kaibigan ko, pinuntahan niyayung napili niyang agency, at napag alaman niya na gagastos dawsiya ng mahigit kumulang sa 200,000 pesos bago makaalis.napakalaking halaga, paano ka nga naman makakaalis upangmakapagtrabaho dito sa ibang bansa kung ganyang kalaki angkakailanganin mo, ni pambili nga ng isang kilong bigas hirap kayan pa kayang ganyang halaga, 200,000!!Paano ka lalong makakatulong upang makapagambag ka ngdolyares para sa ekonomiya ng pilipinas. Ang bukang bibig nilana ang mga pinoy na nagtatrabaho dito sa ibang bansa angnag aahon ng ekonomiya ng pilipinas pero... Parang ayaw nilangpaalisin ang mga tao. pinapahirapan nila ng husto. Sa skuling palangng korean language gagastos ka muna ng malaki wala ka pang kasiguruhang makaalis dahil pag nakapasa ka doon ka palangmag uumpisang mag apply o doon ka palang pwedeng magasikaso ng papel mo. Kung bumagsak ka hindi ka pa pwedengmag asikaso ng papel mo. Sa madaling sabi kukuwartahan ka munamagbabayad ka muna sa skuling mo. Para ka pang sumusuot sa butas ng karayom. Malaki na ang gagastusin mo wala kapang kasiguruhan sa nilalakad mo.Kung namumulot kalang ng lata sa pilipinas wala ka ng karapatangmagtrabaho sa ibang bansa, samantalang kung makakaalis ka sana malaki ang maitutulong mo upang makapag pasok karin sanang dolyares sa kaban ng bayan. !GANYAN BA KAINUTIL ANG MGA NAMUMUNO SA PILIPINAS?!Kung ang gagawin sana nila magpaalis sana ng mag paalis ngmga pilipino para mas lalong malaki ang kikitaing dolyaresng pilipinas, mas marami pang aasenso na mga kababayan natinasan kaya ang mga utak ng mga namamahala sa atin. Ganyan ba sila katalino?Ang nangyayari sisimutin muna nila ang lahat ngkabuhayan mo, pag minalas-malas ka pa mapepeke ka pa.Sa kangkungan ka pa pupulutin. Ni wala pa atang nakukulongna mga illegal recruiter.!Ano kayang klaseng gobyerno meron tayo?Hindi na nga nila kayang bigyan ng hanapbuhay ang ibangmga kapatid natin, bakit pinapahirapan pa nilang paalisinang mga kaawa-awa nating mga kababayan.!TAMAAN SANA KAYO NG KIDLATMGA BUWISIT KAYO!!TOINK!!

ANO ANG DAPAT BAGUHIN

Panahon nanaman ng botohan, panahon nanaman ngbigayan ng mga opinion tungkol sa kalidad ng kani-kanilangmga paboritong pangulo or senador.Minsan nag-iisip din ako, pero.. hindi ko iniisip kungsino nga ba ang iboboto ko.Kadalasan, aminin man natin o hindi ang nangyayari sa atinmeron tayong kanya-kanyang hinahangaan kung sino angnararapat na iboto natin. meron tayong kanya-kanyangmanok. Madalas isinisigaw natin ang pagbabago, isinisigawnatin ang kahirapan ng ating bansa dahil ayaw na natinsa mga taong naka upo. Madalas bukang bibig natin angkailangan naman ngayon ay ang bagong uupo para mabago na ang takbo ng buhay natin sa pinas.
Kung para sa akin...ANO BA ANG TUNAY NA MAKAKATULONG
PARA GUMANDA ANG BUHAY NATIN SA PILIPINAS?Merong nagsasabi na... hindi magaling ang naka upo.SINO BA ANG MAGALING?Yun bang bago uling presedente baka sakali merong pagbabago?YAN BA ANG TUNAY NA MAKAPAGPAPABAGO
NG BUHAY NATIN SA PILIPINAS?Kailangan ba yung puro nalang tayo pagbabakasakali?Kapag nakaupo na yung pinili natin... gaganda na ang buhay natin sa pilipinas? Sa dami na ng umupo sa ating pamahalaan.. Halos lahatmatatalino, wala paring nangyayari sa ating bansa.Marami paring naghihirap, at lalo lang tayong naghihirap.!Para sa aking pananaw.. hindi ang pagpili ng kandidatoang ''TUNAY'' na mag papaginhawa sa ating pamumuhay.Ako sa sarili ko... wala akong pinipiling kandidato.Wala akong pinapaboritong pulitiko. Dahil hindi ako naniniwala na ang tunay na mag aahon sa atin sa hirap ay yung magpalit ng mag palit ng mamumuno. Pare-parehas lahat yan!Ikumpara natin sa sarili natin..Paano mo ba mailalagay sa ayos ang sarili mo?Mailalagay natin sa ayos ang sarili natin pag... Nakita mo ang kakulangan sa buhay mo, Maisasa ayos natin ang sarili natinpag nakita mo sa sarili mo ang mga maling ginagawa mo.!Tulad ng kaibigan ko.. sinasabihan niya ako..."Pare dapat ganito ang gawin mo para gumanda ang buhay mo.""Pare ito pa ang mga kakulangan sa buhay mo."Sa pamamagitan ng mga turo sa akin ng kaibigan konaisaayos ko ang buhay ko.Dito sa korea halos wala kang makitang pulubi,halos wala kang makita na namamalimos,lahat sila may pera.. dahil halos lahat sila may trabaho.!TRABAHO ANG KAILANGAN!HINDI ANG PAGBABAGO!!Tulad din yan ng pagkapangulo.. kahit anong talino ng isang tao hindi parin niya nakikita ang ibang bagay na makakatulongsa pag unlad ng mamamayan. Kailangan pa rin nila ang tulongnatin. Isigaw natin sa kanila ang kakulangan nilaIsigaw din natin sa kanila ang mga kamalian nila.Ano ba ang isinisigaw ng damdamin mo?Ano ba ang kailangan mo sa buhay mo?Ano ba ang gusto mong mabago?Ang buong pilipinas ba? o Ang buhay mo?Gusto mo ba maiahon sa hirap ang pilipinas?o gusto mong maiahon sa hirap ang buhay mo?Kadalasan ang isinisigaw mo ang magpalit na ng presedenteKadalasan isinisigaw natin ang pagbabago ng sistema ng gobyernoKadalasan isinisigaw natin iahon sa hirap ang pilipinasHindi yan ang hingin natin... "TRABAHO" ANG ISIGAW MOHuwag tayong humingi ng pagbabago... "TRABAHO" ANG HINGIN MO.Iyon ang isigaw mo sa pangulo para mamulat sila sa pagkukulang nila.ANG TAO ANG NAGHIHIRAP, HINDI ANG PILIPINAS!Kaya ka naghihirap dahil wala kang trabahoWala kang pambili ng bigas.Hindi kailangan ng mga naghihirap ang kahit anongsistema ng gobyerno, ang kailangan nila trabaho.!SINO BA ANG GUSTO MONG BAGUHIN?!ANG PRESEDENTE BA O ANG BUHAY MO?!SINO BA ANG NAGHIHIRAP?ANG PILIPINAS BA O ANG TAO?!HANGANG NGAYON UMAASA KA PA BA NG PAGBABAGOHANGANG KAYLAN?TRABAHO ANG HINGIN MO HINDI ANG PAGBABAGO.

PAGSISISI NASA HULI

Ang sarap ng pakiramdam kapag nakikinita mo kungano ang iyong magiging bukas. Lagi kang masaya, laging may ngiti sa iyong mga labi. Sabi nga ng isang ng isang awit..!''Ang sarap ng umaga kung ikaw ay gisingTanghali maligaya kung ikaw ay may makakainAng gabi ay mapayapa kung mga mahal sa buhay ay kapiling, kay sarap ng buhay lalo nat alam mo kung saan pupunta''
!Marami akong nakakasalamuha dito sa malayong lugar,hindi na talaga mai aalis sa atin ang magpakasaya at mag pakalunod sa ligayang nalalasap ngayon. Walang iniisip kundi ang maging maligaya siya ngayon. Lahat ng maisip mong gawinnagagawa mo, malayang-malaya, walang makakapigillahat ng kalayaan nilalasap mo, sarap ng buhay noh?!Pero... hindi man lang ba sumasagi sa iyong isipan kungano ba ang iyong magiging bukas? Hindi kaya sumasagi sa isipan mo kung hangang saanaabutin ang kayamanan mo ngayon?Hindi mo ba tinatanong ang sarili mo kung..magiging maligaya ka pa kaya uli pagdating ng panahonkung nandon ka na sa sariling bayan?Hindi ba sumasagi sa iyong isipan na..malakas ka pa kaya bukas?Hindi mo ba iniisip ang iyong sariling pamilya kung...mapapasaya mo rin ba sila pagdating ng panahon?Hindi mo ba naiisip kung maligaya ka parin ba hangang sa huli?Hangang saan, hangang kaylan kaya tatagal ang kaligayahangnalalasap mo ngayon? o baka hangang dito lang yankung saan ka naroroon ngayon?!HINDI KA KAYA MAGSISI SA HULI?!MAG-ISIP KA KAIBIGAN!

MATUTO KANG MAGPASALAMAT

Ipagpasalamat mo dahil nandiyan ka na,samantalang yung iba papunta pa lang.Ipagpasalamat mo dahil meron ka ng mgabagay na ikinasasaya mo, samantalang yung iba nangangarap magkaroon.Ipagpasalamat mo kung nakakagawa kang pagkakamali, iyan ang paraan para matuto.Ipagpasalamat mo kung dumadating ang araw ngiyong pagkabigo, natututo kang muling tumayo Ipagpasalamat mo ang mga dumarating na pagsubokdahil ito ang pagkakataon upang matuto kang lumaban.Huwag mong iyakan ang nakalipasipagpasalamat mo dahil nakalipas na.!Huwag kang padadala sa mga bagay na nagbibigay sa iyo ng kalungkutanAng isipin mo mas maligaya ka dahil narating mona ang kaligayahang hindi nalalasap ng iba.!Matuto ka lang...!''MAGPASALAMAT''

SINO ANG DAPAT

Nakatangap ako ng tawag mula dito sa katabing kuwarto koPare! labas tayo mamaya (sabi sa akin ng kasama ko)Asan ka ba? (tanong ko sa kanya}Andito lang ako sa kuwarto koBuwisit ka! andiyan kalang pala patawag-tawag ka pa!!Kumain kami sa labas, siyempre medyo tumagay-tagaynarin kami ng konti. Habang tumatagal gumaganda angkuwentuhan namin ng kasama ko, marami kamingnapag usapan hangang nai kuwento niya sa akin natumawag daw sa kanya yung isang teacher na kumpare niyana.. nakikiusap na kung pwede mag donate daw siya ng mgaupuan na gagamitin sa mga pagtitipon sa paaralan.Nagpadala itong kasama ko ng halagang 7000 pesosdoon sa kaibigan niyang teacher. Sa dating ng kanyangpag kukuwento sa akin medyo pinagmamalaki niya saakin na nakatulong daw siya sa mga guro.Sabi ko naman... ok din yang ginawa mo at least nakatulong ka(sabi ko sa kanya). nasa ganon kaming pag uusapmaya-maya nag ring ang kanyang cellphone tawag galing ng pilipinas. Sinagot niya yung tumawag, ang narinig kosa sinabi niya sa kabilang linya, "-Wala akong pera ateang dami ko pang utang dito na binabayaranpag nakaluwag nalang ako ha''. cge tatawag nalang ako sa inyopag nakaluwag na ako. bye!Pagkatapos nilang nag usap tinanong ko kung sino yungtumawag, sabi niya kapatid daw niyang babae, wala dawtrabaho yung bayaw niya konstraksyon lang dawang trabaho ng kanyang bayaw sa pilipinas, may limanganak. wala na daw silang pangbili ng bigas.!Nang akoy andito na sa kuwarto ko nakahiga iniisipko yung narinig kong pag uusap ng kasama ko at nung kapatid niyang babae at yung kinuwento sa akin ng kasama ko tungkol sa pag bigay niya ng halagang7000 pesos sa taong hindi niya kaano-ano.!Masyado akong napapailing, sino ba ang dapat na tulungan?Yun bang mga taong may kakayahang bumili ng sarilinggamit o yung mga taong mas nangangailangan ng iyongtulong. Dapat bang unahin yung mga taong naging kaibiganmo lang o yung mga taong karugtong ng iyong laman at dugo.Alam naman natin ang mga taong nasa paligid natin ang totoongnaghihirap. Totoo kaya ang pagbibigay mo ng tulong ay nangga-galing sa iyong puso?Sino ba ang dapat na tulungan?!Ayaw kong pangunahan ang bawat isa,ayaw kong husgahan ang aking kapwapero sana... bago ka tumulong unahin muna natinang mga taong naghihintay ng iyong tulong.Unahin muna natin ang mga taong mas higit nating tulungan.!Sino ba ang tutulong sa iyong mga kapatid?Sino ba ang pwedeng lapitan ng iyong mga kapatid?Nagsasaya na ang mga taong binigyan niya ng tulongpero.. ang sarili niyang kapatid umiiyak dahilwala ng makain.!SINO BA ANG DAPAT NATING TULUNGAN?

MATUTO KANG LUMAKAD

Habang ako ay nagiisa dito sa kuwarto ko na puno na ngusok ng sigarilyo, ang layo ng nararating ng aking isipanmadalas.. ito ang ginagawa ko kaysa lumabashabang akoy nangangarap, sinasariwa ko ang mgaala-alang ginagawa ko noon at mga bagay na gusto kopang gawin. May mga bagay na gusto kong gawin ngunitparang ang hirap gawin, parang... pinanghihinaan naako ng loob, parang ang hirap gawin.Kung kaylan ako tumanda ng ganitoKung kaylan mas malawak ang isipan kodito pa ako parang susuko.Samantalang ang isang musmos na bata na nag aaralpa lamang na tumayo, wala pa sa tamang pag iisipnandon ang determinasyon niyang matutong tumayokahit bumagsak tatayo at tatayo parin kahit nag iisa.kahit masaktan sa kanyang pagkakabagsak hindi sumusukohangat hindi natututong tumayo. Kahit wala ka sa kanyangtabi hindi siya naghihintay kung kaylan mo siya gagabayan.
Sa bawat pag bagsak masaktan man ng bahagya umiyakman ngunit hindi sumusuko.Mapagtagumpayan man niyang tumayo, magsisimulanaman siyang humakbang upang lumakad para sa panibagong hamon ng buhay. Ang buhay ng isang musmos na bataay punong-puno ng pagsubok. Ano mang hirap,ano mang sakit ng pagkakadapa tanging iyak langang sandata upang mailabas ang sakit na naramdaman sakanyang pagkakadapa. They never waited too longto give it another shot.
Kung ating iisipin, hindi mo mabibilang kung ilang beses siya bumagsak, kung ilang beses madapa. Pero...Hindi sumusuko.Ikaw pa kaya na nasa wastong pag iisip ang madaling sumuko?Tulad natin kahit madapa tayo sa unang pagsubokhuwag tayo mawalan ng pag-asa Lahat tayo kahit maka ilang ulit tayongmadapa pilitin nating tumayong muli upang harapinkahit anong dami ng pag subok. Kahit makailangbeses tayo bumagsak. !If you can learn to walk there are many other things that can be achieved in life.!Ang isipin natin...!KATULAD DIN ITO NUONG TAYOY NATUTUTONGLUMAKAD. WALANG KALIGAYAHANG MAKAKAMIT SA
PAGKAKADAPA,ANG KALIGAYAHAN AY NASA MULING PAGTAYO
SA BAWAT PATAK NG LUHAMAY NGITING KATUMBAS.!!DITO MUNA KAYO... MAG CR MUNA AKOMAWAWALAN DAW NG TUBIG MAMAYALAKING PROBLEMA PAG WALANG TUBIGMINSAN KASI GUMAMIT AKO NG TISSUEKASO NABUTAS. YUNG DALIRI KO TUMUSOK

SALAMIN

Kapag humaharap tayo sa salamin
Kitang-kita natin ang kabuuan ng ating sariliang ating panlabas na kaanyuan.Pero minsan kahit nakaharap tayo sa salamin hindinatin nakikita ang tunay na katauhan natin.Kahit tayo sa ating sarili, hindi natin nakikita ang ibangbagay na meron tayo sa ating pagkatao.May mga ugali tayo na alam natin minsan na nakakasamasa iba pero... ginagawa parin natin.
Minsan makikita mo lang na masama kung...nakita mong ginawa ng iba, dito mo masasabi nanagagawa ko din minsan ang ganoon.Masasalamin natin ang sarili natin sa katauhan ng iba.Makikita mo ang sarili mo sa mga taong nakakasalamuha moKung ano ang nakikita mo sa iba iyon ang nagre-reflect sa pagkatao mo.Kung ano ang ginawang mabuti ng isang tao,nagagawa mo rin. Sa kanila mo nakikita kung ano angtunay na pagkatao mo. Madalas kapag may nakakausap ako tinitingnan kokung ano ba na meron siya sa sarili niya na wala ako.Tinitingnan ko din kung ano ba na meron ako sa sarili ko na wala din siya. Minsan.. napapangiti ako sa sariliko kung may makita ako na malaki ang kaibahan ko sa kanilaTulad sa mga kaibigan ko, madali silang magalit kung maymga bagay sila na hindi nila agad magawa,dito ko nakikita ang sarili ko na hindi ako ganoonMay mga bagay naman na maganda sa ugali nilaang siya ko ring kinukuha mula sa kanila.
Ngayon... Kung ano man ugali meron ako dahilito sa mga taong nakapaligid sa akin.Sa kanila ko nakita kung ano ang mali at tama sa aking ugaliSila ang naging salamin ng aking pagkatao.

MALASAKIT

Sa araw-araw ng pakikisalamuha ko sa mga taoPakikipag usap sa mga kaibigan,kakilala at kung sino-sino paHindi ko maalis sa aking isipan kung ano ba ang pagkakaibang bawat isa. Yun bang masasabi natin na ang pagkakaibamo sa kanila, yung mahirap gawin ng isang tao.Pagkakaiba na.. mahirap kalimutan ng isang tao sa iyo.May mga bagay na masasabi mo na madaling gawinsa salita ngunit mahirap ng gawin kung tayo na ang gagawa.Marami ang nagsasabi na.. hindi lang ang kaibahan nila sa atin ay ang pagiging mapera nila, marami silang award na natangap sa paaralan, may mga diploma sila.
Mas higit ang kaibahan mo sa kanilakundi ang....
Magbigay ng "MALASAKIT"!Ang pagbibigay mo ng malasakit sakapwa ang pagkakaiba mo sa kanila.!To make a difference to others, care for them.!Yan ang magiging kaibahan mo sa kanila.