AMA NG TAHANAN

Kadalasang naririnig natin lalo na sa ating mga may bahay or sa ating mga ina ng tahanan ang ganitong mga pangungusap lalo na kung naaburido minsan or nagagalit lalo na sa atin. "Akala nyo ba.. madali lang ang trabaho dito sa bahay!" "Asikaso namin lahat pati mga bata!"

Para sa mga ina ng tahanan sana mabasa ninyo ito.. Bagamat may katwiran kayo sa ganyang mga binibitiwan ninyong mga salita dahil narin siguro minsan dala narin ng problema sa maraming bagay kaya minsan nakakapagsalita kayo ng ganyan. Pero... eto naman ang panig naming mga ama.

Sa loob ng tahanan hawak ninyo ang inyong mga oras, sa loob ng tahanan wala kayong sinusunod na amo, walang pwedeng magalit sa inyo, walang pwedeng magmura or manakit sa inyo na minsan nararanasan naming mga ama. Sa mga gawaing bahay walang sapilitang maaring mag utos sa inyo ano mang oras pwede ninyong gawin ang mga gawaing bahay walang pwedeng magdikta sa inyo nakadepende lahat sa inyong desisyon kung kaylan ninyo gustong maglaba, magluto, maglinis. Sa tuwing nakakaramdam kayo ng masamang karamdaman maari ninyong ipagpaliban ang lahat ninyong gawain di tulad namin na hanggat kaya naming tiisin ang nararamdaman naming sakit pinipilit parin naming pumasok dahil sa pag aalala naming baka pagalitan or baka tangalin kami at pinipilit namin dahil narin sa nakaatang sa aming balikat ang responsibilidad sa inyo para kayo ay mabuhay kasama ng mga bata. Habang lumalaki ang mga anak natin lalong lumiliit ang hirap ninyo sa mga gawaing bahay dahil maari na ninyong utusan ang ating mga anak na siyang kabaligtaran naman sa panig naming mga ama habang lumalaki ang mga bata lalong lumalaki ang responsibilidad naming mga ama mula sa pagkabata hanggang sa pag aaral ng mga bata.

Dugo, pawis, hirap at kung minsan kahit tumutulo na ang luha namin patuloy parin kaming magpapakahirap alang-alang sa inyo ng mga bata pinupunasan nalang namin ng palad ang aming mga luha. Sa aming pagtatrabaho nakabingit ang kalahati ng aming katawan sa kamatayan, hindi namin alintana ano mang taas ng aming ginagawa mga makinang ano mang oras kayang putulin ano mang parte ng aming katawan. Habang mahimbing kayong natutulog sa gabi andito pa kaming nagpapatulo ng pawis alang-alang sa inyo.

Anak...
Kumuha ka ng isang sentimo mula sa bulsa mo.. Isang sentimong pinaghirapan naming kunin upang makarating sa palad mo, ang bawat sentimong ginagastos ninyo siya ding dami ng pawis at hirap ang dinanas ko.

Ang bawat sentimong hawak nyo katumbas ng bawat parte ng katawan ko.. mga sentimong kaligayahan nyo.. sentimong kasing halaga... ng buhay ko anak.

Sa inyong ama nakasalalay ang buhay at kaligayahan ninyo kasama ng inyong mga pangarap.

PAANO BA ANG MAGTIPID

Paano nga ba ang magtipid?

Yan ang madalas kong naririnig at nababasa sa mga kababayan natin. Paano daw ang magtipid?

Sa tanda nating ito hindi pa ba natin alam ang magtipid? Alam mo ang magtipid... Ang itanong natin sa sarili natin ''Kaya mo bang magtipid?'' Kung talagang gugustuhin mong magtipid makakaya nating magtipid kung... talagang desidido kang magtipid kailangan marunong karing tumupad sa pangako at desidido kang tuparin ang mga pangakong binibitiwan mo sa sarili mo at desidido kang makamit ang mga bagay na nais mong makamit at marating. Iwasan mo lang ang lahat ng bagay na bumabalakid sa plano mo at sumisira sa pangakong magtitipid. Kadalasan at pangunahing sumisira sa pangako nating magtipid ay ang mga bagay na masasabi kong mga panandaliang kaligayahan.

Minsan may mga taong gustong magtipid pero hindi naman ginagawa. Minsan binabalewala lang natin ang pagtitipid pero kung ating iisipin napakalaking bagay ito para marating mo ang magandang bukas, makakamit mo ang mga bagay na inaakala mong hindi mo makakamit. Noon iniisip ko kung magtitipid ako magkano lang kaya ang maiipon ko sa loob ng isang taon? May mga bagay din akong nais na makamit mga bagay na magpapasaya sa akin. Pero sumasagi naman sa isipan ko mahalaga kaya sa buhay ko at sa buhay ng pamilya ko ito?

Itinuloy ko ang pag iipon ko... halos malungkot ako sa mga kaibigan ko na nakakabili ng mga bagong computer na mas hightech sa second hand na binili kong computer, nalulungkot ako minsan pag nakikita ko ang mga kaibigan kong nag lalakihan ang mga kuwintas nila sa leeg, nag gagandahang mga MP4 touchscreen pa, nag gagandahang mga nikkon camera na nagkakahalaga ng halos mahigit sa 1000 dollars na kung ating itatapat sa peso halos 42,000 pesos na isang gadget palang yan. Siyempre kapag meron ka ng mga bagay na ganyan dumarating sa isipan natin na kailangang makita ng mga barkada itong mga mamahalin mong gamit tatawagan mo sila sa hightech mong cellphone para imbitahan silang mag inuman upang maipagmalaki mo ang mga mamahalin mong gamit. Minsan dahil wala akong maipakitang mamahaling gamit ko nagkakasya nalang ako dito sa kuwarto ko gustuhin ko mang makisali or makihalubilo sa kanila lalo lang akong nakakaramdam ng kalungkutan dahil wala naman akong gamit ng tulad ng mga mamahalin nilang gamit. Ako lang ang walang maipakitang mga mamahaling gamit na tulad nila. Pero... Hindi nasira ang pangako ko sa aking sarili iniisip ko siguro sa bandang huli ako naman ang liligaya.

Dahil sa pagtupad ko sa aking sariling pangakong pagtitipid nais ko ring ibahagi sa inyo ang naging bunga ng aking pagtitipid. Natupad ko ang pangako ko sa aking mga anak.

Ito ang pangakong natupad...
Ang regalo ko sa tatlo kong anak,

Niregaluhan ko ng tigi-tig isang motor ang tatlo kong anak.
Tatlong unit ng BRAND NEW HONDA TMX 155
70,000 pesos each plus tatlong sidecar 35,000 pesos each.


Garahe ng bahay ko
Ang bunso kong anak ARVIN - Honda Black Color
Ang pangalawa kong anak CHRISTIAN - Honda Red Color
(Graduating ng criminology this coming march 2010)
Ang panganay kong anak JENYLYN - Honda Red Color
(Manugang ko yung naka upo husband ng panganay kong anak)

Nakamit ko ang isang bagay na hindi lang pansarili kong kaligayahan kundi kaligayahan naming lahat ng pamilya ko. Iyan ang bunga ng aking pagtitipid.

Minsan binabalewala natin ang pagtitipid ang hindi natin naiisip na sa pagtitipid ikaw ang unang-unang makikinabang sa pagtitiis mong magtipid. Malaki ang magiging resulta ng iyong pagtitipid at pagpapahalaga sa iyong mga kinikita.

Kadalasan ang madalas nating naririnig kung nakikita kang hindi gaanong bumibili or nagbibitaw ng salapi tatawagin ka ng kuripot. Nais ko pong sabihin sa inyo... "Wala sa mahirap ang kuripot nasa mayaman" at "Wala sa mayaman ang nagtitipid nasa mahirap".

SALAMAT SA KALIGAYAHAN

Nakikinig ako ng music dito sa aking hangout madalas napapangiti ako dahil sa tuwing nagpapahinga ako galing sa maghapong pagtatrabaho itong pakikinig ng music ang isang nagpapaalis ng aking pagod. Habang nakikinig ako ng music ang isa pang nagpapasaya sa akin sa araw- araw ay ang mga taong nagbibigay ng pagpapahalaga sa aking mga sinusulat. Mga taong nagbibigay ng dagdag na kaligayahan ko sa araw-araw. Lubos - lubos ang aking kaligayahang nararamdaman sa tuwing nakikita ko sa ibaba ng aking monitor ang mga taong nag ''like'' , nag ''share'' ng mga sinusulat ko. Labis-labis ang akin kaligayahang nararamdaman at buong puso po akong nagpapasalamat sa inyong lahat ng mga nagbabasa at sa lahat ng mga nag-''share'' at nag-''like'' kayo ang nagsisilbing inspiration ko sa araw-araw dahilan upang maipagpatuloy ko ang aking pagsusulat. Sa pamamagitan po ninyo maituturing ko naring malaking tagumpay sa buhay ko dahil napatunayan ko sa aking sarili na nakakapagdulot din ako ng kasiyahan sa aking kapwa kahit man lang sa pamamagitan ng pagsusulat, iyan din minsan ang alituntunin ko sa buhay ang magbigay ako kahit man lang ng konting kasiyahan at napatunayan kong hindi ako bigo sa ginagawa ko dahil sa pagbibigay ninyo ng interesado at pag share ng mga nilikha ng aking isipan.

Sulyapan po ninyo sa ibaba ng inyong monitor may makikita po kayong ''like'', ''share'' at ''recomended'' open po ninyo yung ''RECOMENDED'' upang makita po ninyo ang mga taong nagkaroon ng interesado at nagdulot sa akin ng kaligayahan sa araw-araw mga taong nagiging dahilan upang ipagpatuloy ko ang aking pagsusulat. Sa abot po ng aking makakaya hinding - hindi po kayo mabibigo or mapapahiya sa mga taong nais din ninyong bigyan ng kaligayahan.

OPEN ARMS - Two person shared this (at sa isang taong nag share nito sa isang telesite nakalimutan ko username niya ihabol ko nalang bukas.) At sa mga taong nagbigay ng papuri sa akin sa kabila ng pagpatak ng kanilang mga luha.

THINK GOD - One person shared this.
(Update lang po) Two person shared this.

GAANO BA KASAKIT ANG MALAYO - One person shared this.

PANAGINIP - One person shared this.

KARANASANG HINDI MALILIMUTAN - Three person shared this.
(update lang po) Four person shared this.

SULAT NG ISANG INA - Three person shared this.

KAPALARAN - One person shared this.

SA PAG-IBIG - One person shared this

KALIGAYAHAN KO ANG KANILANG KALIGAYAHA (PEBA ENTRY) - Six person shared this, at mga taong napaluha sa nilikha kong ito.

(update lang po dec. 5, 2010)
SA ARAW NG PASKO - One person shared this

PINAY SCANDAL - One person shared this.

At...
Siyam na tao (9 person)
(update lang po) Eleven person (11 person)
(update lang po uli) Twelve person plus Ms. Nicole Serano & Mr. Arnaldo Basina (14 person)
na po ang nag ''Like'' at nagka-interesado at nasiyahan mismo dito sa buong blog ko.

Napakalaking karangalan po para sa akin tunay na maipagmamalaki po ng inyong lingkod.

Bagamat hindi ko kayo mga kilala walang katumbas na salita at halaga ang ipinagkaloob ninyo sa akin mabuhay po kayo at naway pagpalain kayo ng poong maykapal kasama ng inyong mga mahal sa buhay. Bagamat nakatago po ang inyong mga pangalan at katauhan.. Kayo ang mga taong itinuturing kong nagbibigay ng kaligayahan sa kapwa ng walang hinihintay na kapalit saludo po ako sa inyo.

Maraming - maraming salamat sa kaligayahang idinulot ninyo sa akin.

PAANO TUMANGAP NG RESPETO

Minsan may mga bagay na kailangan nating makamit, mga bagay na iniisip nating madali nating makuha mula sa iba ngunit mahirap din natin minsang gawin naman sa iba.

Ano ba ang respeto?
Gusto mo ba itong makamit?
Paano natin makakamit ang respeto?
Paano mo makakamit ang inaasahan mong respeto na magmumula sa ibang tao?

Para sa akin, ang respeto ay magmumula mismo sa ating sarili. Tayo ang dapat magturo sa iba kung paano nila ibibigay ang inaasahan nating respeto. Maraming paraan kung paano nating tuturuan ang taong rumespeto sa atin. Kailangan marunong ka munang rumespeto sa kanila para makamit rin natin ang inaasahan nating respeto sa kanila. Kailangan alamin muna mismo natin sa ating sarili ang magiging kahulugan ng ating mga ginagawa at ng mga sinasabi kung dapat nga ba tayong irespeto. Kung nais mong maibalik ang nawalang respeto sa iyo... Kailangan matutunan din natin minsan ang tumangap ng pagkakamali at kailangan din natin minsan ang tumangap ng katotohanan mula sa sinasabi ng iba at kailangan din natin minsan ang makinig sa sinasabi ng iba. Listening is a skill that can bring a lot of respect to a relationship isang paraan iyan upang maibalik ang nawalang respeto sa iyo. Tangapin mo rin sa iyong sarili na hindi rin lahat ng ginagawa mo ay tama. Kailangan marunong tayong makipag-ugnayan sa tao or kailangan mapanatili natin ang magandang imahe kung paano ang makipagrelasyon sa tao para makamit natin ang respeto ng ibang tao ayon sa mga binibitiwan nating mga salita, kailangan marunong din tayong tumangap ng kapintasan ng isang tao, kahit ano pa siya irespeto natin kapintasan niya, irespeto natin ano man ang ginagawa nila at irespeto rin natin ano man ang nakayanan nila, sa pamamagitan ng magagandang halimbawang pinakikita natin sa kanila matututo silang irespeto ka ayon sa magandang ipinakikita mo sa kanila. Kung may mga taong hindi nagpapakita ng inaasahan nating respeto.. Turuan mo sila kung paano tayo tratuhing karespe-respeto, ikaw ang mag buo ng plano at sila ang gagawa ng respetong inaasahan mo sa kanila.

Minsan may mga taong ayaw alisin ang isipan ang mapang-husga or minsan.. kailangang hanapin mo ang tamang daan na mangagaling mismo sa puso mo ang mga binibitiwan mong mga salita upang hindi magdulot ng hindi magandang impression sa iyo ng ibang tao na nagiging dahilan para ang tao ay mag-react sa ating mga ginagawa or sinasabi na nagiging dahilan narin ng panandaliang pagkawala ng respeto sa atin dahil sa reaction na ikaw mismo ang nagturo para sila ay mag react. Huwag mong asahan ang ibibigay nilang respeto sa lahat ng iyong ginagawa mahalagang malaman mo muna kung deserving kang irespeto o hindi. Mahalagang alamin mo muna ang kahulugan ng mga ginagawa o mga sinasalita mo at mahalaga ding malaman mo ang magiging reaction ng tao kung masama or mabuti para malaman mo ang mali sa ginagawa mo at malaman mo ang tama para malaman mo ang goal tungo sa inaasahan mong respeto at malasap mo ang kaligayahan sa ginagawa mo. Nangangailangan ka ng respeto mula sa iba kailangan matutunan mo ring magbigay muna ng respeto sa iba.

Paano ka irerespeto ng isang tao?
Tulad din iyan ng... Kung paano mo sila irerespeto.

AKO AT ANG TATAY KO

Nagluto ako ng 2 balot...
kinain ko isa, yung isa tinawag ko tatay ko...
Tatay!! gusto mo balot?
oo ba!
binalatan ng tatay ko..
walang sabaw, wala na yung dilaw, wala narin yung bato.
sabi ng tatay ko.. ang laki na ng sisiw


Tinawag ko tatay ko..
Tatay paki-abot nyo nga yung hollow blocks
Dinampot ng tatay ko.. eh may tae sa loob
Sabi ng tatay ko... Utos ka ng utos kasi!!


Si ambo nagpunta ng police station....
Sir, nabungo po ako ng kotse
natandaan mo ba yung plate number?
hindi sir eh
natandaan mo ba yung kotse?
hindi rin sir...
eh yung kulay ntandaan mo b?
di rin sir kc madilim
eh yung driver ntndaan mo ba?
hindi rin sir

o.. anong ginagawa mo dito?

KARUGTONG NG BUHAY MO

Dito sa ibabaw ng mundo ang tao kanya-kanyang kilos, kanya-kanyang diskarte sa buhay, kanya-kanyang takbo ng pamumuhay. Kung minsan iniisip natin ikaw lang ang tao dito sa ibabaw ng lupa dahil bukod sa mga magulang mo at mga kapatid sino pa ang tunay na magmamalasakit sa iyo. Paano kung bawiin na ang buhay ng iyong mga magulang sino pa ang magiging karugtong na ng buhay mo? Sino pa ang masasabi mong karugtong na ng dugo mot laman? Sino pa ang tunay na magmamalasakit sa iyo?

Kung minsan kahit ang mga sarili nating mga kapatid may hangganan ang kanilang pagmamalasakit sa iyo dahil may sarili rin silang buhay. Lalo na ang ibang tao na hindi mo kaano-ano.

Ilang bilyong tao na tayo dito sa ibabaw ng mundo mahigit sa limang bilyon na ang nagsisik-sikan dito sa ibabaw ng lupa.

Pagmasdan mo ang larawan sa ibaba.




Wala ka bang nakikita?
Sa bilyong-bilyong tao dito sa mundo sino ang mga taong karugtong ng buhay mo?
Sino sa kanila ang handang mag malasakit sa iyo hanggang kamatayan?
Sino ang magiging kasama mo hanggang kamatayan?
Sino ang mag aalaga sa iyo kung ikaw ay nararatay sa banig ng karamdam?
Sino ang handang mag pangiti sa iyo sa tuwing nakakaramdam ka ng kalungkutan?
Sino handang umakay sa iyo sa iyong katandaan?
Sino ang tunay na magmamahal sa iyo ng lubos ng higit sa kanilang buhay?
Sino sa kanila ang tunay mong kaligayahan?
Sino sa kanila ang karugtong buhay mo at karugtong na ng dugo at laman mo?




Ang iyong pamilya
Ang butihin mong may bahay at ang iyong mga anak
Naghihintay sila sa iyong pagbabalik
Dahil karugtong ka rin ng buhay nila


Sila ang tanging umaasa sa iyo

Sila ang karugtong ng buhay mo, sila ang tanging nagbibigay ng kaligayahan mo, sila ang mag sisilbi mong gabay sa iyong katandaan.
Huwag mo silang pabayaan dahil ang kanilang pagmamahal ay hindi kayang tumbasan ng ilang bilyong tao dito sa mundo. Ang kanilang pagmamahal ay walang kapalit, walang katumbas na halaga ano man ang katayuan mo sa buhay nakasunod lang sila sa iyo kahit sa kalungkutan hindi ka nila iiwan. Sila lang ang tanging makagagawa ng hindi kayang gawin ng ibang tao sa iyo. Kung pababayaan mo sila... Sino pa ang hahango sa kanila sa nagsisiksikang tao dito sa mundo. Sino pa ang kanilang hihingan ng tulong, sino pa ang magbibigay ng kaligayahan nila kungdi ikaw lang na kanilang ama, ikaw na karugtong na ng buhay nila, ikaw lang ang tanging magiging takbuhan nila dahil ikaw ang ama, ikaw ang karugtong ng buhay nila.
Sila ang bigyan mo ng kaligayahan dahil ikaw at ang iyong pamilya lang dito sa mundo ang tunay na magmamahalan hanggang kamatayan.

Wala ng iba.
Huwag mo silang pabayaan
Sila ang karugtong ng dugo mo't laman.

KABAYAN... SAAN KA PATUNGO

Masyadong masalimuot ang buhay ng isang tao, minsan masaya, minsan malungkot minsan naman kabagot-bagot. Minsan nababalisa tayo sa ating buhay laging ganito nalang wala na bang pagbabago sa buhay natin? Saan patungo ang buhay mo? Ang buhay ng iyong pamilya? Saan patungo ang iyong pagsisikap? Anong daan ang tinatahak mo kaibigan?

Marami tayong mga bagay na nais nating makamit, mga lugar na nais nating puntahan ngunit minsan parating na tayo sa nais nating puntahan ngunit tayo na mismo ang lumalayong muli sa nais nating puntahan. Tayo mismo ang lumilihis sa tamang landas magigising ka nalang na umiikot-ikot kalang pala sa lugar na inalisan mo.

Sa pilipinas marami ang nagsisik-sikan at nag aagawan ng pagkakataong makapagtrabaho dito sa ibang bansa, mga kababayan nating nag aagawan ng pagkakataong makahanap ng magandang kapalaran dito sa ibayong dagat. Pinalad ka.. nilisan mo ang iyong pamilya upang makipagsapalaran sa lugar na nais mong puntahan nakarating ka na ba sa iyong nais puntahan? Marami sa atin ang pinalad ngang makapunta dito sa ibayong dagat ngunit bakit parang hindi mo pinapahalagahan ang pagkakataong binigay sa iyo ng maykapal. Bakit... Parang ikaw pa mismo ang sumisira sa magandang pagkakataon mo upang makamit mo ang iyong pinapangarap na magandang pamumuhay, umalis ka ng inyong tahanan upang sa pagbabalik mabigyan mo ng magandang bukas ang iyong pamilya umaasa sa iyo na mararating mo ang nais mong puntahan upang maisama mo sa kaligayahan ang mga mahal mo sa buhay.

Ngayon kaibigan asan ka na?

Ang dami mo ng sinayang na halaga, Ang dami mo ng sinayang na oras, ang dami mo ng sinayang na pawis, ang dami mo ng sinayang na pagkakataon, ang dami mo ng sinayang na lakas, ang dami mo ng sinayang na araw, buwan, taon na ang lumipas ngunit parang umiikot-ikot kalang sa dati mong pinagmulan.

Ngayon... Pabalik ka ng muli

Kabayan... Saan ka ba talaga patungo?

MGA NATUTUNAN KO SA MGA NAKALIPAS

Naglalakad kami ng kaibigan ko nakasalubong namin yung isang kakilala rin namin na pilipino pinansin ng kasama ko ang kasuotan ng lalaking nakasalubong namin. Sa madaling salita sumagot yung lalaki.. ''Anong paki-alam mo sa buhay ko?'' Minsan mahirap kontrolin ang reaction ng isang tao na kung hindi mo kayang kontrolin makakapagsalita ka ng hindi maganda. Salitang hindi katulad ng isang lapis na kung nagkamali ka maari mong burahin sa pamamagitan ng pambura. Sa loob ng ilang segundo mabibitiwan mo ang mga salitang dulot ng reaction mo na hindi na kayang burahin ng panahon.


Ano ang gusto mong ipakitang image mo sa isang tao?
Meron akong nakilalang tao mga ilang araw ayaw na niyang makipag-usap sa akin sa hindi ko malamang dahilan. Palagay ko kahit sino sa atin sa unang pagkakakilala ninyo hindi ka maaring makagawa ng kasalanan sa isang tao kung bago lang kayong magkakilala. Iisa lang ang sumagi sa isipan ko ang tinatawag nating ''Bad impression'' sa iyo ng isang tao. Napakahalaga ang bawat kilos at pananalita natin sa isang tao kung paano mo makikita ang first impression ng ibang tao sa iyo na kung hindi mo bibigyang halaga baka hanggang sa dulo ng mundo hindi parin maalis sa isang tao ang anumang impression na magiging dahilan ng kanyang paglayo. Sa pamamagitan pa lang ng kilos nagkakaroon na ng bad impression ang isang tao bukod sa salita. Mahirap hadlangan ang hinala ng isang tao na nagiging masama para sa iyo, minsan.. mas masama ang imahinasyon kaysa sa riyalidad, mga maling idea ng tao sa iyo. Pinakamabisang paraan para maiwasan ang bad impression ng isang tao sa iyo panatilihin mong maging tahimik at kumilos lang ng maayos dahil minsan ang tao madaling manghusga.

KALIGAYAHAN KO ANG KANILANG KALIGAYAHAN

Sa unang pag alis ko papunta dito sa ibayong dagat walang pagsidlan ang kagalakang naramdaman ko sampu ng aking pamilya kasama ng lahat ng mga mahal ko sa buhay. Ganito pala ang pakiramdam abot-abot ang kaligayahan dahil ito na ang simula para maabot ko ang magandang buhay at isa narin akong matatawag na ofw ang isang bayani ng bayan. Dahil sa pangingibang bansa ko lalong tumibay ang relasyon namin ng aking asawa at ng aking mga anak dahil sa perang pinapadala ko sa kanila lalo nilang sinusunod ang lahat ng binibilin ko sa kanila mula sa pag aaral at sa pang araw-araw nilang ginagawa at pag uugali mas madali silang pangaralan dahil dulot narin sa nararamdamang kaligayahan nila mula ng akoy pinalad makapag trabaho dito sa ibayong dagat. Nagkaroon kami ng tinatawag na give and take sa isat-isa yun bang ibibigay ko ang lahat ng gusto nila basta huwag lang nilang gagawin ang lahat ng ayaw ko. At natuto silang tumupad sa pangako dahil ako muna mismo ang nangungunang mag pakita ng pagtupad sa pangako.

Sa panahon ng aking pamamalagi dito sa ibayong dagat dito ako nakaramdam ng tunay na kaligayahan. Hindi mai-aalis sa isang ofw ang hindi lumuha dahil dumarating ang araw na maalala mo ang mga mahal mo sa buhay. Ang iyong butihing asawa na nandiyan lagi na nangungumusta at nagpapaalala lagi sa aking kaligtasan kasama ng aming mga anak, ang iyong inang nag-aalala. Ngunit andiyan parin sa iyong isipan ang pangungulila at kasabikang makita, mayakap at mahagkan ang aming mga anak. Dahil sa makabagong teknolohiya ngayon abot kamay at abot tanaw ko ang aking pamilya sa pamamagitan ng internet napapawi ang aking pagod at luha sa tuwing nakikita namin ang isat-isa. Bawat pag uusap namin puro pangarap ang madalas na pinag uusapan namin ng aking pamilya pangarap na hindi na muling babalik sa hirap na dinanas namin noon. Hindi na baleng ako na ang makaramdam ng kalungkutan dulot sa pangungulila basta makita ko silang masaya, malusog at may siguradong makakain sa araw-araw.

Hindi biro ang mawalay ka ng matagal sa iyong pamilya. Maraming pagsubok at kalungkutan ang dadanasin mo. Mga luhang hindi mo halos mapigilan lalo na kung dumarating ang kapaskuhan na tanging larawan at sulat lang ng iyong pamilya ang iyong kapiling. Ang bawat luhang pumapatak ang siyang nagpapatibay ng aking pagkatao, mga luhang nagpatatag ng aking kalooban at ang mga luhang ito ang nagturo sa akin upang tumayo at lumaban sa lahat ng pagsubok. Ang mga sakit na naramdaman ko sa panahon ng aking pag-iisa at paghahanap buhay sa ibayong dagat ang siya kung ginagamit upang matutuo akong mag isip ng malalim. Mula sa pagiging ofw ko at mamuhay ng nag-iisa marami akong natutunan, natuto akong makipag-kapwa tao dahil minsan kailangan mo ng may kasama. Hindi sapat na sila lang ang pwedeng magmahal kailangan magmahal karin sa kanila. Dito ako natuto kung paano mapaglabanan ang kalungkutan, dito ako natuto kung paano maging matibay ang aking kalooban sa mga pagsubok, dito ako natuto kung gaano kahalaga ang oras at panahon na lumilipas, dito ako natuto kung paano bumagsak at tumayong muli alang-alang sa mga mahal ko sa buhay, dito ko nalaman ang tunay na kahalagahan ng isang ama kung gaano kalaki ang responsibilidad na hinahawakan mo sa iyong sarili at sa iyong pamilya, dito ko napatunayan kung gaano ako katatag sa mga pagsubok, dito ko natutunan kung paano magkontrol sa sarili mula sa mga hilig ng katawan at sa lahat ng galit na nararamdam mula sa mga taong nakapaligid, dito ako natuto kung paano mag pasensiya alang-alang sa pamilya at dito ako natutong magdasal at humingi ng gabay mula sa ating panginoon na huwag niyang pababayaan ang aking pamilya at huwag niya akong pababayaang magkasakit upang makamit ang pinapangarap kong magandang buhay para sa aking pamilya kahit katumbas nito ay luha.

Sa pamamagitan ng mga natutunan ko gagamitin kong sandata upang makita ko ang tamang daan tungo sa aming mga pangarap. Ayokong sayangin ang bawat pawis na pumapatak mula sa aking katawan, kahit anong pagsubok, kahit anong hirap kakayanin ko maibigay ko lang ang pangarap at kaligayahan ng aking pamilya.

Dito ko rin napatunayan kung gaano kalaki ang ginagampanan ng bawat manggagawang pilipino sa ibayong dagat, hindi lang dahil sa pamilya para mabigyan ng magandang bukas, hindi lang sa ating bayan kundi ang pakikipagtagisan ng kakayahan sa ibat-ibang nationality kung saan naging angat tayong mga pilipino at kinilala sa buong mundo dahil sa talento at pambihirang kakayahan natin sa pagtatrabaho kung saan nakilala tayo ng husto at pinapurihan ang mga manggagawang pilipino. At dahil sa nakilala ang pilipinas taas noo tayo at may karapatang iwagayway ang ating watawat saang panig man ng mundo. At dahil sa ipinakitang kakayahan ng bawat manggagawang pilipino patuloy na kukuha ang bawat bansa ng mga pilipino sa mga susunod pang mga henerasyon.

Ano man ang danasin patuloy at patuloy tayong tatayo alang-alang sa ating pamilya. Upang sa pagbabalik kahit lumuha akong muli hindi na luha ng kalungkutan kundi luha na ng kaligayahan. Darating ang araw maipagmamalaki ka ng iyong pamilya dahil sa nagawa mong kabayanihan sa kanila at sa iyong inang bayan.

Sa tuwing nakikita kong masaya ang mga mahal sa buhay walang tigil sa pagluha ang aking mga mata mga luha ng kaligayahan dahil kaligayahan ko ang kaligayahan nila. Ang pangarap ko tuparin ang pangarap ng aking mga anak. Salamat sa pagiging ofw ko.

Sa mga kapatid kong manggawang pilipino saludo ako sa inyong lahat dahil kayo ang nagsisilbing pundasyon ng ating watawat at pundasyon upang maging matatag ang pagsasama ng pamilya. Sa pinuhunan kong pangungulila abot kamay na ng aking mga anak ang kanilang mga pangarap uuwi akong may masayang pamilyang naghihintay.

Sa mga kapwa kong ofw sumasaludo ang ating bayan sa inyong lahat.

THINK GOD ALWAYS

Tulad ng isang pangkaraniwang tao.. Lumaki akong maraming kaibigan, maraming kabarkada, maraming hilig sa katawan, mahilig sa kasiyahan, mahilig sa mga outings, mahilig tumambay sa mga tambayan.

Ngunit habang lumalaon nagkakaroon ako ng hustong pag-iisip. Nabago ang aking pananaw sa buhay, nabago ang lahat sa akin, nababago ang takbo ng aking buhay. Ang bawat ginagawa ko sa araw-araw kahit noong binata palang ako hindi nawawala sa aking isipan ang panginoon. Kahit anong gawin ko, kahit saan ako pumunta hindi nawawala sa isipan ko ang ating panginoon. Kahit hindi ako gaanong nagsisimba, kahit hindi ako naniniwala sa ibang paniniwala tungkol sa relihiyon basta hindi ako nakakalimot palagi sa ating panginoon. Lahat ng bagay na natatangap ko, lahat ng kaligayahan ko at lahat ng kalungkutan ko lagi akong kumakatok sa kanya upang magpasalamat, upang humingi ng tawad kung akoy nakakagawa ng mali. Para sa akin pinanatili ko sa isipan ko ang ating panginoon dahil kung lagi siyang nasa ating isipan sa pamamagitan ng pangalan niya naiiwasan ko kahit papaano ang gumawa ng kasalanan kahit man lang sa isipan inilalayo ko ang aking isipan sa mga kasalanan.

Naalala ko sabi ng tatay ko.. Anak lahat ng kabutihang ginagawa mo may gantimpalang nakalaan, kaya.. hanggat maari puro kabutihan ang gawin mo para gantipalaan ka ng kaligayahan. Totoo ang sinabi ng tatay ko dahil nararamdaman ko ang kaligayahan ko sa araw-araw, hindi niya ako pinapabayaan kasama ng mga mahal ko sa buhay, hindi niya ako binibigyan ng problema sa araw-araw kaligayahan ko ng maituturing.

Napakadakila ng panginoon, ibinibigay niya ang lahat ng bagay na ikaliligaya natin at ang bawat bagay o bawat kaligayahang ibinibigay sa atin daan upang maalala natin ang panginoon isang paraang ginagawa niya upang hindi tayo makalimot sa kanya, upang hindi tayo makagawa ng kasalanan hanggat nanatili siya sa ating isipan hindi malalayong makagawa ng kasalanan hanggat namamahay ang ating panginoon sa ating puso't isipan.

Paano ka nakakagawa ng kabutihan sa ating panginoon?
Paano ka nakakagawa ng kasalanan sa ating panginoon?
Paano mo mamahalin ang ating panginoon?
Sa paanong paraan?

Gayong hindi naman natin siya nakikita, hindi nakaka-usap, hindi nahahawakan. Sa paanong paraan mo maipapakita ang kabutihan at kasalanan mo sa ating panginoon?

Sa pamamagitan ng iyong kapwa.

Ang iyong kapwa ang daan upang maging mabuti ka sa ating panginoon.
Gumawa ka ng kabutihan mo sa kapwa iyan ang paraan upang maging mabuti ka sa paningin ng ating panginoon. Lahat tayo ay anak ng ating panginoon lahat tayo magkakapatid mahalin mo ang iyong mga kapatid.

God is Love.. Totoo ang panginoon ay pag-ibig kung magmamahal ka ng iyong kapwa ang ispiritu ng ating panginoon ang namamahay sa iyong puso't-isipan. Ang lahat ng bagay dito sa mundo panginoon ang nagbibigay sa atin. Ang kaligayahan mo at kalungkutan galing lahat sa ating panginoon. Ang lahat ng mga bagay na natatangap mo, ang lahat ng kaligayahan mo sa araw-araw buhat sa pagmamahal sa atin ng ating amang may likha. Hindi tayo ang gumagawa ng ating kaligayahan sa araw-araw, dumarating bigla sa ating buhay ang kaligayahang nararamdaman mo sa iyong pang araw-araw na pamumuhay, ang bawat halakhak mo, ang bawat ngiti mo, ang bawat sigla ng katawan mo bahagi ng iyong kaligayahan na dulot sa iyo ng ating panginoon suklian mo ng kabutihan upang manatili sa iyo ang kaligayahan.

Gumawa ka ng kasalanan... May kalungkutan kang mararamdaman. Tandaan mo iyan.

MASAYA AKO KUNG......

Matagal na akong nagtatrabaho dito sa malayo alam nyo ba halos sa loob ng dalawang buwan o higit pa halos isang beses lang ako nanonood sa tv ng mga palabas. Kahit dito mismo sa aking computer hindi ko magawang manood ng kahit na anong palabas. Hindi ako masaya sa panonood mas binibigyan ko ng atensyon ang pagbabasa. Wala akong hilig manood ng kahit ano mahilig akong magbasa, makinig ng mellow music, magsulat, uminom ng konting alak hate ko naman ang maglasing. Masaya ako kung mild lang ang tama ko, Kung nakainom na ako ng konti saka ako nakakaramdam ng kasiyahan gumaganda ang mood ko, gumagaan ang pakiramdam ko sasabayan ko ng pag-iisip, sasabayan ko ng pakikinig ng music, sasabayan ko ng pagsusulat at pagbabasa masayang masaya na ako niyan. Yayain mo akong makipag party mabibigo ka, yayain mo akong mag swiming mabibigo ka hanggat maari mas komportable ako dito sa kuwarto ko na nag iisa hanggat maari ayaw ko ng may ibang tao akong kasama bukod sa pamilya ko wala ng iba akong gustong kasama. Mahilig lang akong mamasyal kung nag iisa ako o kaya kasama ko mga mahal ko. Pero kung ibang tao bukod sa matalik kong kaibigan wala na akong gustong kasama. Kung mamamasyal ako mahilig akong mag lakad ng nag iisa walking trip ako minsan, pero kadalasan namamasyal ako ng naka motor gusto kong makita ang lahat ng hindi ko napapasyalan noon araw.

Dito sa ibayong dagat malaya tayo, lahat pwede nating gawin walang makapipigil sa lahat ng nais mong gawin. Pero sa akin hindi ko magawa isipan ko mismo ang pumipigil sa aking sarili upang lumabas. Gusto ng katawan kong mag relaks sa labas ngunit pinipigilan ako ng isipan ko. Para bang mas mahalaga sa sarili ko ang mag isip kaysa ang mata hahaha ang gulo ko noh. Totoo yan minsan nag tatalo ang mata ko at isipan ko dahil minsan gusto ng katawan ko ang makakita naman ng ibang tanawin pero ayaw naman ng isipan ko dahil sa pag iisip ko napapangiti din akong mag isa mas malayo ang nararating mas maraming nakikita at mas maraming magagandang bagay ang nagagawa ko sa imahinasyon ko. Minsan bumabalik sa aking alaala mga hindi magagandang bagay na nagawa ko noong araw.

Masaya din ako kung gumagawa akong mag-isa ginagawa ko ang mga bagay na ayaw kong humingi ng tulong sa iba. Kung nakaharap ako dito sa computer ko nagsusulat ako minsan photoshop kadalasan nagbabasa ako yan ang umuubos ng oras ko. Mahilig din akong tumingin sa pananamit ng ibang tao kung anong style ang mapupulot ko sa pananamit. Mahilig akong kumanta hindi ko pinapansin ano man ang isipin ng ibang tao sa boses ko or sa ginagawa ko. Dalawa lang naman ang klase ng tao dito sa mundo ang maging maligaya at maging malungkot. Minsan may mga taong madaling kumuha ng kaligayahan ayaw humanap ng kalungkutan. Ang isa naman ay madaling humanap ng kalungkutan pero mahirap humanap ng kaligayahan.

PAANO MAGSULAT

Paano nga ba ang magsulat?

Noong nakahiligan kung magsulat marami akong naririnig, nababasa sa mga kaibigan kung paano ang paraan ng pagsusulat na kung ating iisipin sasakit talaga ang ulo mo kung susundin nating lahat ang paraan ng kanilang pagsusulat. Lagi kong tinatanong ang aking sarili kung bakit ba nahihirapang magsulat samantalang susulat ka lang naman. Isusulat mo lang naman kung ano ang laman ng iyong isipan, kung anong laman ng iyong imahinasyon. Para sa akin mahirap mag sulat kung susundin mo lahat kung paano magsulat, hindi mahirap ang magsulat kailangan lang ay may teknik ka sa pagsusulat, ang mahirap ay kung ano ang isusulat mo na maaring makaakit sa nagbabasa. Sa pagsusulat importante din kung paano ka magdeliber ng mga salita na magiging dahilan para makuha mo ang damdamin ng nagbabasa, kung paano mo mapapahalakhak ang nagbabasa, kung paano mo mapapagabog ang dibdib sa galit ang nagbabasa at kung paano mo mapapaiyak ang nagbabasa sa panahon ng kanilang pagbabasa, kailangang makuha mo ang damdamin ng nagbabasa. Sa pagsusulat mahalagang matutunan mo kung paano mo aakitin ang nagbabasa na ituloy niya ang kanyang pagbabasa. Importante din na mailagay mo ang iyong sarili sa iyong sinusulat.

Paano mo ba ilalagay ang iyong sarili sa iyong sinusulat?

Subukan mo sa iyong sarili na ikaw mismo ang magbasa kung paano mo magustuhang ituloy ang iyong binabasa, iyon ang gawin mong paraan sa iyong pagsusulat. Ihalimbawa mo ang iyong sarili sa pagbabasa at pagsusulat mahalagang makuha mo mismo ang damdamin mo sa iyong sinusulat.

Isang mabisang paraan iyan para makuha mo damdamin ng nagbabasa, kung paano mo mapatawa o mapa-iyak ang iyong sarili sa iyong sinusulat. Dahil kung ikaw mismo sa sarili mo hindi mo makuhang tumawa sa mga sinusulat mo paano mo mapapatawa o mapapa iyak ang nagbabasa sa panahon ng kanyang pagbabasa. Mahalaga din ang pag gamit mo ng mga salita kung paano mo mapanatili ang damdamin ng nagbabasa kailangan kung sumisiklab na ang apoy gatungan mo ng gatungan upang tuluyang umapoy depende din iyan sa daloy ng iyong mga salita. Pag aralan mo ang daloy ng iyong mga salita sa iyong mga sinusulat. Huwag mong hayaang patay-buhay ang damdamin ng nagbabasa isang paraan iyan para tuluyang tumulo ang luha pati sipon ng nagbabasa huwag mong hayaang tumigil sa pagtulo ng sipon ang nagbabasa sa panahon ng kanyang pagbabasa.

Mahalaga din sa pagsusulat ang may matutunan ang iyong mambabasa sa iyong sinusulat. Importante din ang pagkatao ng nagsusulat dahil kung anong pagkatao meron ang nagsusulat iyon ang kadalasan makikita sa iyong sinusulat. Importante minsan ang may magandang aral na matutunan ang nagbabasa upang magamit din niya sa kanyang sarili. Hindi ka man sumikat bilang writer masasabi mong may mga bagay ka na iniwan sa isipan ng mga nagbabasa galing sa katas ng iyong isipan.

Noon... wala din akong hilig magsulat natuto nalang akong magsulat nung nakita ko ang unang naging crush ko na nagpatibok ng aking puso, nag umpisa akong gumawa ng love letter na kadalasan sa basurahan ko nakikita tinatapon ng crush ko dahil walang gusto sa akin. After 15 yrs nagkita kami kinalabit niya ako pero siya hindi ko nakilala dahil yung mukha niya para ng syopaw.

ASK YOUR SELF

Napakahalaga para sa isang tao ang marunong mag tanong sa kanyang sarili. Maraming mga mahahalagang bagay ang maari mong itanong sa iyong sarili na magiging inspirasyon mo sa buhay na pwede mong magawa sa araw-araw. Kung madalas mong tinatanong ang iyong sarili malalaman mo ang lahat ng bagay na dapat at hindi mo dapat gawin. Isang paraan din upang makamit mo or maiwasan mo ang mga bagay na sisira sa lahat ng iyong mga plano at sa lahat ng iyong mga ginagawa, sa ating buhay at sa ating pakikipagkapwa. Isang paraan upang tayo ay matuto at mag patuloy sa magandang tinatahak.

Mga katanungan mula sa iyong mga nakaraan at mga katanungang maari mong masagutan tungo sa hinaharap. Ano-ano pa kaya ang maari nating itanong sa ating sarili kung saan maari tayong matuto mula sa pagkakamaling nagawa. Sa bawat araw may mga katanungan ka na maari mong itanong sa iyong sarili. Lahat tayo may malawak na kaisipan, may malawak na imahinasyon, Minsan maraming bagay ang kung ano-anong pumapasok sa ating isipan na nagiging dahilan minsan ng pag kalimot natin kung paano ba ang mabuting paraan ng pakikipag kaibigan or maayos na pakikitungo. Paano ba ang maging malapit sa mga kakilala o sa mga kapitbahay or paano ba ang maging friendly sa tuwing nagkikita kayo ng mga kakilala mo? ask your self.

Maraming mga katanungan na maari mong itanong sa iyong sarili na masasabi mong nakaka-inspiradong mga katanungang. Kung madalas tayong nagtatanong sa ating sarili mas madali kang makagawa ng kabutihan, naka-plano ang lahat ng ideas sa iyong imahinasyon. Marami tayong matutunan sa pagtatanong natin sa ating sarili mga katanungang mula sa iyong nakaraan kung paano tayo magpapatuloy sa magandang hinaharap. Magkakaroon tayo ng disiplina sa ating sarili. Ask yourself first bago mo gawin ang isang bagay. Ang taong naka-pokus sa mga katanungan alam kung ano ang tinatahak. Malalaman mo rin kung ano ang purpose mo sa buhay. Malalaman mo kung ano ang mga dahilan ng iyong mga ginagawa. Ilarawan mo ang iyong sarili sa iyong imahinasyon at subukan mong hanapan ng katanungan kung ano ang iyong tinatahak, kung ano ang iyong ginagawa, kung para saan, kung para kangino.
Ano ba ang kahinaan ko?
Ano ba ang inaasahan kong marating?
Ano ba ang dahilan ng lahat sa buhay?
Ano ang pagkakaiba ko sa kanila?
Ano ang pwede kong baguhin sa sarili ko?

Maari nating isipin ang nakaraan, mga bagay na ginagawa mo na hindi kanais-nais sa paningin ng iba or sabihin na nating hindi kanais-nais sa paningin mo. Alam mo kung sino ka sa pamamagitan ng iyong mga ginawa, may mga bagay kang matutunan sa mga tanong na magagawa mo ukol sa iyong sarili. Sa pamamagitan ng pagtatanong natin sa ating sarili mababago mo ang ikot ng mundo mo mula sa mga bagay na hindi magagandang nagawa tungo sa magagandang patutunguhan mo. Tulad sa pakikipag usap mo sa mga kaibigan or kakilala. Paano mo ba sila mailalapit sa iyong sarili at kung paano mo ba sila mailalayo sa iyong sarili? Isang katanungan na mag sisilbing inspirasyon mo sa araw-araw. Isang katanungan kung paano mo ipapakita ang pagpapahalaga sa kausap at kung paano mo makukuha para pahalagahan ka rin nilang kausap.
Paano ako magkakaroon ng halaga sa kanila?
Ano ba ang mabuting gawin upang mabago ko ang aking sarili?
Ano ba ang purpose ko sa buhay?
Madali ba akong manghusga ng tao?
Ano ba ang kinakatakutan ko sa buhay?
Successful na ba ako ngayon?
Ano ba ang estado ng buhay ko ngayon?
Gaano katagal upang gawin ko ang isang bagay?

Mahalaga ang magkaroon ka ng mismong communication sa iyong sarili. May mga bagay na bago tayo kumilos o bago natin gawin ang isang bagay mahalagang tinatanong muna natin ang ating sarili sa mga nais nating gawin kahit sa ating pagsasalita importante ang tanungin muna natin ang ating sarili bago natin sabihin ang isang bagay kung makakasakit sa damdamin ng makakarinig. Ipokus natin ang ating isipan sa pagtatanong sa ating sarili. Matuto tayong magtanong sa ating sarili kung ano ba ang mas epektibo upang mabago ang landas na tinatahak ng ating buhay.

SABI NG TATAY KO

Noong nabubuhay pa ang mahal kong tatay madalas akong nakikipag usap sa tatay ko na gustong-gusto naman ng tatay ko dahil ako lang naman ang kaya niyang bolahin. Ako lang naman ang may tsagang makinig sa kanyang mga kuwento dahil kadalasan sa tuwing nag uusap kami binibigyan niya agad ako ng pera pinakang suhol niya upang makinig ako sa mga sinasabi niya. Kaya karamihan sa mga nalalaman niya at sa ugalit pagkatao niya namana ko lahat sa kanya. Habang lumalaki ako nakuha ko ang magandang paraan ng tatay ko para maipaabot niya sa akin ang mga bagay na gagamitin ko sa aking pang araw-araw na pamumuhay. Isang magandang paraan ang ginagawa niya na bigyan ako ng pera para magkaroon siya ng pagkakataong mapangaralan ako dahil alam niya na sa isang batang tulad ko walang panahon na makipag kuwentuhan sa mga matatanda kundi ang laging iniisip ay mag laro ng mag laro. Iyon ang paraan ng tatay ko para makinig ako sa kanyang mga sasabihin.

Sabi ng tatay ko...

Anak..
Kung dumating ang araw na nagtatrabaho ka na ipakita mo ang lahat ng kasipagan mo para panghinayangan ka nilang mawala.
Anak...
Sa pagtupad sa pangarap alisin mo ang lahat ng makakasira sa daan patungo sa iyong mga pangarap. Ituon mo ang iyong isipan sa iyong mga pangarap hindi sa mga galit na nararamdaman mo dahil isa iyan sa makakasira sa iyong mga plano.
Anak...
Huwag kang masyadong maluho sa buhay, makontento ka sa mga bagay na meron ka ang mahalaga meron ka.. na wala sila.
Anak...
Kung nagawa mo na ang isang bagay huwag mo ng gawin dahil nagawa mo na isang daan din yan sa pagtupad sa iyong mga pangarap.
Anak...
Ilagay mo ang sarili mo sa kapwa upang malaman mo ang mali at tama, malaman mo ang dapat at hindi dapat para maisip mo ang mga bagay na ayaw mong gawin sa iyo huwag mo ring gagawin sa iyong kapwa.
Anak...
Huwag kang umasa sa tulong ng iba, huwag kang umasa sa tulong ng mga kapatid mo dahil kung dumating ang araw na mawala sila maiiwan kang nakatunganga. Gawin mo ang lahat ng makakatulong sa buhay mo mawala man kami kaya mong tumayong mag-isa. Huwag kang umasa sa pangako dahil kung hindi mo makamit lalo ka lang masasaktan. Tulad ng sinasabi ng nanay mo na sa iyo itong bahay, magtayo ka ng sarili mo kung kaya mo at may pagkakataon kang gumawa ng sarili mo sa huli wala kang kaagaw dahil sarili mo.
Anak...
Kung kaya mong mag-ipon mag ipon ka di baleng sa una ka mag tiis sa huli ka naman liligaya. Mas mahirap ang sa una mag saya sa huli ka magtitiis kung kaylan matanda ka na. Ang langam ano mang liit ng kanilang utak.. Nagagawa nilang mag ipon para dumating man ang bagyo't-ulan meron silang makakain. Ikaw pa kaya, mas may kakayahang mag isip na di hamak mas malaki sa utak ng langgam. Huwag kang magtanong kung paano ba ang magtipid, kaya mong magtipid kung gagawin mo ang tanungin mo sa sarili mo kung ''kaya mo bang magtipid hindi yung kung paano magtipid''.
Anak...
Sa pag laki mo umpisahan mo na ang mga plano mo para meron kang alam na tatapusin. Tulad sa pagtatayo ng bahay umpisahan mo kahit hindi matapos ang mahalaga naumpisahan mo na para meron kang tatapusin at alam mo kung ano ang kulang.
Anak...
Kung magkaroon ka ng pamilya gawin mo ang mga bagay na magpapaligaya sa iyo at sa iyong pamilya dahil sa huli ikaw din ang gagawa dahil ikaw ang haligi ng tahanan.
Anak...
Mahalin mo ang magiging asawa mo huwag mong sasaktan dahil ilalaan niya ang buhay niya para sa iyo siya ang magiging karugtong ng dugo't laman mo. Kung nagagalit ang asawa mo huwag mo ng papatulan dahil hindi siya magagalit sa iyo kung wala kang kasalanan.
Anak...
Huwag kang mananakit ng damdamin ng kapwa mo, pilitin mo magpasaya ng kapwa ang panginoon ang magbibigay sa iyo ng iyong kaligayahan.
Anak...
Kung dumating ang araw na kapos ka sa pananalapi, hindi mahalaga ang regalong may katumbas na halaga, kung minsan ang regalong may katumbas na sentimo madaling mawala, madaling masira, mga regalong kayang kalimutan ng panahon.
Ang tunay na regalong walang sentimong katumbas ay ang...
Magbigay ka ng respeto sa mga taong nakaka-usap mo.
Palagian mong ngitian ang mga taong nakakaharap mo.
Makinig ka sa anumang pinahahayag ng taong kausap mo hayaan mo siya ang mag kuwento ano man ang nais niyang ikuwento.
Huwag kang makikipagtalo sa mga taong nakaka-usap mo.
Huwag kang laging mataas sa mga taong nakaka-usap mo.
Purihin mo ang mga taong nakaka-usap mo ano mang taglay niyang kasuotan.
Huwag mong sisihin ng sisihin ang taong nakakaharap mo ano man ang kamaliang nagagawa nila.
Huwag kang magtatanim ng sama ng loob sa sinumang nakakagawa ng pagkakamali sa iyo.

Yan ang mga regalong tanging maibibigay mo sinuman ang mga taong nakaka-usap mo. Mga bagay na masasabi mong tanging maire-regalo mo sa kanila na walang katumbas kahit kaliit-liitang sentimo.

Ngayon wala na ang tatay ko
wala man siyang ipinamana sa aking kayamanan
Habang buhay ko naman nagagamit ang mga salitang iniwan niya sa aking isipan at naghubog ng aking pagkatao at naging sandata ko sa aking pamumuhay. Ang mga salitang itinanim niya sa aking isipan ang nagsisilbing gabay ko sa araw-araw. Mga salitang hindi kayang dalhin ng panahon. Mga salitang mag sasalin-salin sa mga susunod pang henerasyon at mga salitang tanging maipapamana at ma-itatanim ko sa isipan ng aking mga anak.

SALAMAT ITAY


PS, Idagdag ko lang... Tamang-tama pala itong post ko para sa nalalapit na fathers day nalaman ko lang nung nabasa ko reply na pagbati ni Miss Ayle at ni Bro Goryo Dimagiba na malapit ng pala ang fathers day. Para akong pinaramdaman ng tatay ko na i-post ko itong mga aral niya sa akin bilang pag-alala ko sa kanya. Jusko para akong kinilabutan na medyo napaluha ng konti dahil walang-wala sa isipan ko ng nai-post ko itong ''SABI NI ITAY'' na fathers day na pala.

HAPPY FATHERS DAY SA TATAY KO AT SA LAHAT NG AMA.

PARA SA IYO

Mga sariling gawa na abot ng aking isipan
Mga salitang hindi lang nakikita sa aking imahinasyon
Mga salitang hindi lang nakikita ko sa mga taong nakakasalamuha ko
kundi mga salitang kung ano ang ginagawa ko.



Mga salitang bumuo ng pagkatao ko, mga salitang nilikha ko ng ayon sa abot ng aking isipan at ayon sa kung ano at paano ko pinakikita ang maayos na pakikisalamuha sa mga taong nakakaharap ko. Wala kang makikitang halaga sa mga salita kung walang halaga ang iyong mga ginagawa.



Ang kagandahan ng materyal na bagay
makikita mo lang kung nagawa mo na.